Sen bilirsin!
Nasıl istersen,
Her ne yaparsan,
Neye karar verirsen,
İtirazım yok, razıyım.
Tavırlarında ki, gariplik!
Dokunamasam,
Bakamasam da,
Sen de
Yalnızlığı,
Öyle çok,
Yaşasam da,
Sen
Öyle bir düş ki
Kelebeklerden çok farksız
Seni
Sonsuzluğa ötelerken
Unut beni, unutmak zorundasın derken
Çaresizler geldi aklıma ürperdim aniden
O vakit sanki giyotindin hızla indirirken
Anlamak istemiyordun gönlün diklinden
Değil mi her zaman güller koparılmaz ya
Sen
Bilir misin
Yetim gömleği diken iğneyi
Ahırda
Her gün yal
Artık zamanı geldi son o demlerin
Dalları terk eden yaprakla bilirim
Mahzun sinede, sessizdir nefesim
Halin ikliminde kudretle ürperirim
Neyleyim geldim, o gün gideceğim
Artık
Yapabileceğim
Hiçbir şey kalmamıştı
Şahit olduğum
Acımasızlık karşısında
Nasıl mani olayım serdeden bir hicrana
Ta ötelerin dilinden süzülen serencama
Hali bağlayan neşet’e hilkati bahşedene
Anı halk edene murat esintisinde nefese
Bir mahzunluğun gölgesinde seyrederken
Ey kalbimim sevinci;
Bilmekteyim ki,
Nefesimin her katresinde,
Sen, özne olmaya devan ediyorsun.
Biliyorum,
Sen asla böyle bir gayrete,
Hikmet;
Bir düşünce, tasavvur
Ve davranış bütünlüğüdür
Evet,
Düşüncede isabet




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!