İlkbaharda patikalarda gezerken!
Derinliğimde bir yaren arardım.
Açılamazdım, saçılamazdım…
Kalbimin ritimlerini yadsıyamazdım!
Arıyordu, aranıyordu, kimseler bilmiyordu!
Yar…
Bir gün sende unutursun
Yüreğini dağlaya firkat yarasını kurutursun
Gözlerinden boşalan sessiz çığlığını ummana bırakırsın
Sahraların serencamında kaybolan nice sevdaları ibretle anarsın
Bahtının kitabını yazarken içinde yaşattığın kor ateşi iştiyakla anlatırsın
Sanki biçilmiş kaftanı giyeceğim
Umutlarımın muradıyla süruru kalbe erişeceğim
Bıraktığım her nefeste, irademde ki açmazlar halimin fakirliğinde
Nice vakitler çileyle, bazense merakı şevkle çıktığım yolculukta gönül kederde
An her perdesini kapattığında
Halin terennümlerini bir bir sahneliyordu
Senaryo bir hüküm olarak netti
Figüranlar maharetiyle sahnede yer almışlar
Ölüm, seni anlamlaştıran
Seni daha farklı kılan
Seni, hilkatinle kucaklaştıran
Seni esrarın perdesine salan
Seni seninle hesaplaştıran
Seni sana asla bırakmayan
Ne yorgunluklar yaşadım
Bilseniz kimleri alkışladım
Çaresiz seyirci olmalıydım
Ah gücümle yol almalıydım
Çare dehlizinde kim aranır
Korkumu bu kez yenmiştim.
Öyle olmalıydı, inanıyordum.
Artık, onu sevmeyecektim.
Pek çok, acıyı çekmiştim.
Kimseye de, söyleyemedim.
Kendi içimde, hep gezdim.
Senden bana kalan yalnız dokunuşlarındı
Sen gittin ama ellerin hala tenimdeydi
Şefkatle hasrettiğin yumuşak dizlerinde
Nihayetsizce senden öpülmeyi bekledim.
Sen bilirsin!
Nasıl istersen,
Her ne yaparsan,
Neye karar verirsen,
İtirazım yok, razıyım.
Tavırlarında ki, gariplik!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!