İlkbaharda patikalarda gezerken!
Derinliğimde bir yaren arardım.
Açılamazdım, saçılamazdım…
Kalbimin ritimlerini yadsıyamazdım!
Arıyordu, aranıyordu, kimseler bilmiyordu!
An her perdesini kapattığında
Halin terennümlerini bir bir sahneliyordu
Senaryo bir hüküm olarak netti
Figüranlar maharetiyle sahnede yer almışlar
Senden bana kalan yalnız dokunuşlarındı
Sen gittin ama ellerin hala tenimdeydi
Şefkatle hasrettiğin yumuşak dizlerinde
Nihayetsizce senden öpülmeyi bekledim.
Ne yorgunluklar yaşadım
Bilseniz kimleri alkışladım
Çaresiz seyirci olmalıydım
Ah gücümle yol almalıydım
Çare dehlizinde kim aranır
Korkumu bu kez yenmiştim.
Öyle olmalıydı, inanıyordum.
Artık, onu sevmeyecektim.
Pek çok, acıyı çekmiştim.
Kimseye de, söyleyemedim.
Kendi içimde, hep gezdim.
Sen bilirsin!
Nasıl istersen,
Her ne yaparsan,
Neye karar verirsen,
İtirazım yok, razıyım.
Tavırlarında ki, gariplik!
Artık zamanı geldi son o demlerin
Dalları terk eden yaprakla bilirim
Mahzun sinede, sessizdir nefesim
Halin ikliminde kudretle ürperirim
Neyleyim geldim, o gün gideceğim
Çaresizdim elbet seni hissedince
Duygularım şiddetle sürüklenmişti
Tefekkür etsem de bile sendelenip
Melal söz dinler mi seni görmeyince
Yani belki görseydim şaşar kalırım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!