Siz böyle düşünürseniz ben ne yaparım!
Gönlüm bir hicranın arefesinde halin esintisiyle ahengi ararken!
Mana muhayyilesi, bir hasret olarak gün yüzüne muhtaçtı…
Biliyormuşsun sende ilgimi,
Tükenmek bilmeyen sevgimi,
Yüreğinden neşet eden şevkini,
Yine söylemeden bitirip gitmiştin.
Sorularında ki, ilgi ve incelik,
Ey kalbimim sevinci;
Bilmekteyim ki,
Nefesimin her katresinde,
Sen, özne olmaya devan ediyorsun.
Biliyorum,
Sen asla böyle bir gayrete,
Bir daha cihana gelsem ne olacak ki
Hicranın katrelerinde kimler solacak
Hasretin yumağında bir ilmik olunca
Nefesler tutulunca yürek ki durunca
Ahlar çekilir ki istenmeyerek dertlenir
Oysaki ne kadar değerli!
Ezelin ve ebedin sahibi verendi!
Eza ve cefa aşkın kendisiydi!
Hanif kullar sabreden nefeslerdi!
Bazen insan olmamız nedeni ile
Hicranın katrelerinde sinemizden
Gitsin, nereye giderse,
Sevsin, kim ki dilerse,
Versin, feda edecekse,
Ölsün, bir an bitecekse.
Kalsın sevdaya hasret,
Gün ağarmıştı,
Seherin serinliği
Tenime nüfus ettikçe,
Bir ürpertinin refakatiyle
Gözlerimi açmıştım.
Her ne kadar gözlerimi
Bilmeli elbette ki, duymalı ey yar
Esirgediği bir selamı vermeli yar
Sevgimi haykırıyorum ne demeli
Ayaklarına mı gitmeli ne söylemeli
Bildiğini biliyorum, elbet diliyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!