Beni takip ediyor,
Peşimi bırakmıyor,
Telaşlanıyorum,
Panik yaşıyorum,
Güne başlıyorum,
Geceye kaçıyorum,
Yıllar hicranla
Ve ardı sıra acımadan geçerken
İçimde derlediğim bir iki kelam acı veriyor.
Ne kadar
Sorsam da sudur eden acıyı halime,
Keyfi hakikatin seyrinde yol alırken
Ukba zindeliğini yaşamak üzereydim
Hissiyatım pür dikkat galeyanı yaşken
Yüreğim, serçenin çırpan kanatlarının
Heyecan güftesinin, ritmini çalıyordu
Senin beni tanıdığın,
İlk günü hatırlar mısın?
Öylesine saf ve temiz,
Bir o kadarda, samimiydi.
Heyecanın tüm salkımları,
Bir buket sunarcasına,
Bilmem ki
Ne vakit dinecektir
Sinemde feveran eden davayı candır hüzün
Olmaz kimseye
Bir sözüm, bilirim
Hayatın öznesidir şiir
Yaşamsız nasıl yaşansın ki
Onun can suyu yaşamdır yalnızca
Kelimelerle örülmez şiir
Şiire hayatı üflemek gerek
Sızlıyor işte ne yapılabilinir ki bu acıya
Her ne kadar bir sevda, şifası olda da
Şu kuşlar kanatlarını çırparak uçsa da
Gönlümün bu hicranı sinemde daimdir
Bir ömür ki verilmiştir bir emanet için
Öyle savlara şahit olmuştum ki oysa
Çatışmalar hiç bir ahenk koymasa da
Gülleler sinede ardı ardına patlasa da
Kanlar akmasa, ten parçalan masada
Bir canın yara aldığı kimsenin ölmediği
Ne olur ki seni kaybetmeden bir kez
Saclarında bir tel, tarağında tek diş
Parmaklarında kestiğin tırnak olsam
Ayaklarında çorabın cebinde mendilin
Gözlerin senin çapakları ben olsaydım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!