Ruhum hüzne sevdalı, çektiğim çilelere sabretmek kalbim için bir vefdaydı
Şöyle bir geriye dönüp baktıkça, nefdesin müddeti yaklaştıkça cefa ne sevdaydı
Aşkı hakkıyla terennüm etmeyen, aşkın suhuletinden ne kadar anlardı ve ağlardı
Asudeleşen hicran ömrün insicamında şevk ile nefeslenilen bir efkarı maslahattı
Yetmez elbette ki sadece bilmek
İdrak olmaz ise bilmek ne demek
Hale yansıyandır yalnızca gerçek
Hakikat membaında istifade etmek
Hak diyen dil yetmez kalpte gerçek
Artık kurtarsın seni
Sahip çıktığın hüzünlerin
Yıllara sâri
Derlediğin çeyizin
Gölgesinde yaşadığın anıların
Birgün olur uçar gider, nefes nihyete erer
Hak adına ne varsa, hakikat rahlesinde nefeslenmek aşkı maksatsa sakın korkma halini ser
Samimiyet insan olan şerefi aziz tutan haysiyeti kulluk sevdasında bulan için süruru değer
Bilirim ki solgunsun, met cezir misali vurgunsun, maksuda ram olmak için yalnızsan eğer
Ah güzel kuşum biricik nadidem
Yüreğin pırpır ederken kanatlarınla
Hissiyat semasında süzülen semazendin
Kanatlarının arasında, bir tüy olamamak
En büyük bahtsızlığımdı. Hani sen,
Keşmekeşliğin içinde boğuşurken, sana
Biliyorum ki artık beni aramayacaksın
Sana karşı halimde var olan suskunluğum
Her yanıma sessizliğin katlarını örüyordu
Yüreğimi hıçkırtan haykırışlara dalıyordum
Derlerdi ki zaman bazen ilaçtır sabredilirse
Şevkin lahzasında ayılıp, buğulansam
Hayli vakittir toprak çeker
Göçüp giden her zahir ne hikmetse boynumu büker
Sessiz ve mahsun nefesler kimden ne bekler ve nasıl kanaat eder
Dinmiyor yılların hicranı
Sinemi kuşatan firkat sancılar, yalnızlığımın sessiz çığlıkları
Umut beslediğim şafakları, nazar ettiğim sabır lahzaları, kanaat dileyen acıları
Hangi eşikte nefeslenmeliyim ve kapanan o kapıların yeniden açılmasını beklemeliyim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!