Kahrı yutsam da, deli divane olsam da
Anladım ki, gönül diyarımda çaresizim
Beklemedim o sevgili yardan sevilmeyi
Yüreğine girmeyi, gecelerinde anılmayı
Mısralarında solumayı, sazında olmayı
Ağlamak istedim çaresiz halin dilinden
Kime ne söyleyeyim ki bilinmez o dilden
Hasret kaldığım eşsiz esenliğin şevkinden
Nağmelerin deşifresinde kalan özlemimden
Bir hayat ki bir şekliyle yaşanır habersiz
Bilmeliydim kul olmayı
Tashih etmeliydim, inandım dediğim herşeyi, tahkikiyle yol bulmayı
Sokaklarda sabahlayanları, aç ve susuz kalan canları merak edip bulmalıydım
Nedenleri için sancı çekmedikçe, nefsimi ihya etmek için serildikçe kurumalıydım
Evet
Vurgunum var mı ötesi
Nasıl anlatacağım şimdi bu nefesin çilesini
Yârin
Sineme nakşeden sevgisi
Bahşedilen gücümün serencamında
Hakkı tespit, batılı ret olgusu vardır
İnsan, âdem kemaliyetinde manadır
Ölüm haktır nefsin nizamı hakikattir
Sabırdan hiç korkma
Ne engin bir ummandır bakma
Kalbi aşkla tanıştıran ferman-ı zizamdır
Sevdaya ram olacak hal, firkatle yol alacak bir afaktır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!