Sevmiştim bir kere mana derinliğini
Mest ediyordu işleyerek halden içeri
Nutkum kesildi şevkim devrana girdi
Öğüttü sanki bir değirmen emsaliydi
Tutamadım kendimi serdettim halimi
Ne gün geçiyor ve ne de umutlar tükeniyor
Heran ufuklar bir bir ruhumu kuşatarak sineme şevki nihal ilave ediyor
Düşlerim mecalsiz kalıyor, yıllar bir bir yalnızlığıma alay ederek gülüp geçiyor
Arzularım soluyor, susuzluk ne büyük bir sızıymış nehrin kenarında aciz bırakıyor
Ne kadar
Meşgul olursam olayım
Duyduğum bir ilahi davet mesh ediyor
Duruyorum
Arkama yaslanarak
Ne hazindir ki bazı kimseler mukallitliği hala bir telakki zannetmekteler.
Mefkûre hazzına vakıf olmadıkları sürece bu illet hastalık
onları yalnız bırakmayacaklardır.
Hala zannın “ön” takısıyla sefih bir hal ile yaşamaktalar.
Ne kadar hazinmiş
Nefeslerin kifayet etmediği bir gerçekmiş
Kalbi muhabbet olunca, sevgi kalbe dolunca çare tükenmezmiş
Bilmem ki kaç kez adımlamıştık
Devri âlem içinde zamana umutla bırakmıştık
Evet
Vurgunum var mı ötesi
Nasıl anlatacağım şimdi bu nefesin çilesini
Yârin
Sineme nakşeden sevgisi
Bahşedilen gücümün serencamında
Hakkı tespit, batılı ret olgusu vardır
İnsan, âdem kemaliyetinde manadır
Ölüm haktır nefsin nizamı hakikattir
İlim aklın için, iradey-i takva kalbin içindir
Ruhu bizarlaştıran ne varsa, nefsaniliktir unutma, hesap gönlün manasında ecirdir
Mavera niye nasib-i mukadderdir, Cennet ve Cehennem nefsin için evet, Cenab-ı tercihtir
Niyetin halisi aşk için emanet-i mübarektir, gayret emezse gönül narın hülasası elan katidir
Neyi
Seversek kimleri öncelersek sanki
Her hareketin kuvvetini idrak eden saki
Hedefsiz
Bir merakın için zekâ elzem mi?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!