Bilmem ki hangi açacak vaktin şafağındayım
Derlediğim amansız ve günyüzüne hasret kalan umutlarımla
Yıllara sari yolculuğumla,apansız sancılarımla, büyüttüğüm korkularımla
İçimi acıtam suskunluğumla nasıl bir hancıyım, yoksa ruhumdan mı davacıyım
Kahrı yutsam da, deli divane olsam da
Anladım ki, gönül diyarımda çaresizim
Beklemedim o sevgili yardan sevilmeyi
Yüreğine girmeyi, gecelerinde anılmayı
Mısralarında solumayı, sazında olmayı
Ağlamak istedim çaresiz halin dilinden
Kime ne söyleyeyim ki bilinmez o dilden
Hasret kaldığım eşsiz esenliğin şevkinden
Nağmelerin deşifresinde kalan özlemimden
Bir hayat ki bir şekliyle yaşanır habersiz
Bilmeliydim kul olmayı
Tashih etmeliydim, inandım dediğim herşeyi, tahkikiyle yol bulmayı
Sokaklarda sabahlayanları, aç ve susuz kalan canları merak edip bulmalıydım
Nedenleri için sancı çekmedikçe, nefsimi ihya etmek için serildikçe kurumalıydım
Evet
Vurgunum var mı ötesi
Nasıl anlatacağım şimdi bu nefesin çilesini
Yârin
Sineme nakşeden sevgisi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!