Bilmeliydim kul olmayı
Tashih etmeliydim, inandım dediğim herşeyi, tahkikiyle yol bulmayı
Sokaklarda sabahlayanları, aç ve susuz kalan canları merak edip bulmalıydım
Nedenleri için sancı çekmedikçe, nefsimi ihya etmek için serildikçe kurumalıydım
Evet
Vurgunum var mı ötesi
Nasıl anlatacağım şimdi bu nefesin çilesini
Yârin
Sineme nakşeden sevgisi
Bahşedilen gücümün serencamında
Hakkı tespit, batılı ret olgusu vardır
İnsan, âdem kemaliyetinde manadır
Ölüm haktır nefsin nizamı hakikattir
Sabırdan hiç korkma
Ne engin bir ummandır bakma
Kalbi aşkla tanıştıran ferman-ı zizamdır
Sevdaya ram olacak hal, firkatle yol alacak bir afaktır
Kalbim umut doluydu
Ne bir korku ve ne de yeis bulunurdu, sanki hülyalar ruhum için yağmurdu
Günlerin peşinde sürüklenirken, yarınlar için düşleri derlerken, yıllar ne çabuk yoğurdu
Kiminle hem hal olmuşsam, dinlediğim hikâyeleriyle ibretin izlerini bulduysam, anıyordu
Bilmem ki nasıl kelam etsem, o halin acısını anlatsam
Hürriyet nedir diye sorsam, hapis edilmeyi fikrenden gönüllere zerk ederek haykırsam
Annenin gözyaşlarında, babanın terleyen emeği karşısında, suskun kalan canın kursağında
Kalbin özgürlüğe olan ihtiyacını lisan-ı halimle duyursam, kafeslerde ki o kuşları bıraktırsam
Her ne kadar inanmayı çok istesem
Mekânıma ne doğacak asla bilemem
Dikkat etmek düş kırıklığında erimek
Denizler ki dalgalarla böyle eğlenmek
Sabahın ilk ışıkları sızmaya başlamıştı
Seni düşünürken uyuya kaldığım anda
Yaprakların arasında süzülen salkımda
Sanki sen vardın, yalnızlık umutlarımda
Sen nasıl bir candın ki can katan kandın
Ruhumun hicran damlaları vardır
Sinemde kaim olan derin yara gamdır, sırlaşan nazardır
Aklım ve izanım bîkarardır, vicdan rahatsızdır, gönül hicrana ramdır
El açtığım, gönül gözüyle baktığım, yıllara sari sessiz çığlığım, umut içide yanmaktadır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!