Bilme ki ne söylemeliyim
Bir ömür derlediğim güftelerimle bir hal içindeyim
Sanki şairin yüreğinde, sazendenin hicran perdelerinde nefeslenmekteyim
Neyleyim, işte hakikatimde böyleyim, düşünceler kervanında yol alan derbederim
Nerdesin ey sevgili, hangi esen yelsin
Hiç gelmezsin artık, nasıl meşk edersin
Güzellikler içinde sen en güzel payesin
Nerdesin ey sevgili sen şimdi kimlerlesin
Bak artık bahar bitti, hazanım göründü
Gözlerin nazarı
Uzaklardan süsülürken
Sevdamın
Kefeninin biçildiğini
Hissediyorum
Onu hiçbir an
Kimi zaman düşünüyorum
Değerli dostların yaptıkları yorumları okuyorum
Ne kadar içli ve samimi olduklarına bakıyorum, sonra cevaplıyorum
Elhak kimsenin hakkı geçmesin istiyorum, vakit elverdikçe dikkat ediyorum
“esselam efendim
kısa bir aranın ardından yazılarınızla tekrar kavuşturana sonsuz Ham ederim
her zaman ki gibi,
bıraktığım gibi her şey çok güzel
eyvALLAH yüreğe değen nağmeler her ne kadar işleyemese de...”
Her nedense
Hiç vazgeçemedim mazlum nefeslerin dertlerimden
Tarumar oldukları çilelerden ve solgunlaşan hallerindeki renklerden
Çok masundular
Teslimiyetlerinde rızklarını arayan bir garip yolcular
Ne kadar uğraşsam da
Yüreğimin sayfalarını fütursuzca sana açıp baksan da
Sine-i efkârında dile gelen bahaneler izanı ve vicdanı anlamıyorsa
Hasrettiğin melalin hırçınlığın ilgasıyla edebin letafetini öteliyorsa ne yapayım
Artık beklenen an gelmek üzereydi
Alınan nefesler bir o kadar hissizdi
Bilinç tamamen sessizliğe çekilmişti
Beden hareketinin ne kıymeti vardı
Yatıyordu işte sessizliğin ahengiyle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!