Ne kadar
Meşgul olursam olayım
Duyduğum bir ilahi davet mesh ediyor
Duruyorum
Arkama yaslanarak
Ne hazindir ki bazı kimseler mukallitliği hala bir telakki zannetmekteler.
Mefkûre hazzına vakıf olmadıkları sürece bu illet hastalık
onları yalnız bırakmayacaklardır.
Hala zannın “ön” takısıyla sefih bir hal ile yaşamaktalar.
Ne kadar hazinmiş
Nefeslerin kifayet etmediği bir gerçekmiş
Kalbi muhabbet olunca, sevgi kalbe dolunca çare tükenmezmiş
Bilmem ki kaç kez adımlamıştık
Devri âlem içinde zamana umutla bırakmıştık
Yar...
Nerede bir garip görsen
Mahzun nazarlarını kaçırdığını fark etsen
Öteler adına sabır ve kanaatini keşfetsen ve dinlesen
Gün yüzüne çıkmak isteyen umutlarını bir tutam gül olarak ufka göndersen
O an onun sinei sevinç ve coşkusunu tebessüm ederek seyretsen, ecirle gününü geçirsen
Yarım asra yakın bir vakit geçti
Sanki sinemde düğümlenmiş bir feryad misaliydi
Kuşku ve kaygılarım ne kadar ağır geldi
Günyüzüne hasret muradım nerdeydi
Hangi umuda bel bağlasam serdi
Sessiz çığlık ibretiyle titretirdi
Nerden bilirdim ki gerçeği
Nasıl bilebilirdim, gerçeğin çilede nefes aldığını
Gülün dikenle var olduğunu, kalbin hicranla yaşadığını, aşkın uzaklığını
Ne okuduğum kitapların, ne temaşa ettiğim ve hüzünlü nefeslerin yanlış yapacağını
Vicdanı mı dağlayacağını
Anladım ki artık
Senin geleceğin ve hatta nedenlere ineceğin
Saikleriyle yüzleşip, hiddete ödün vermeyip, nefsini düşüneceğin
Hesabın her halinde gözyaşlarınla arınmak için gayret edeceğin çok zor görünüyor
Bilmem ki hangi açacak vaktin şafağındayım
Derlediğim amansız ve günyüzüne hasret kalan umutlarımla
Yıllara sari yolculuğumla,apansız sancılarımla, büyüttüğüm korkularımla
İçimi acıtam suskunluğumla nasıl bir hancıyım, yoksa ruhumdan mı davacıyım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!