Çok farklısınız,
Yazdıklarınız,
İlginç ve güzel,
Etkileniyorum…
Bilmiyorum…
Bu güzellikleri,
Bugün hüzünlüyüm şehir suskun
Sanki naçar kalmış ayazın eşiğinde
Yanağıma dokunan ağlamaklı esinti
Gözlerimde can çekiştiren bir zaman
Tutsaklığın girdabını yaşayan sevdam
Ne kalbin latifliğine malikim
Ne hasretin bağrında nida eden bir sefilim, söyle kimim
Kal’i anlamayan, hale yaban olan bu avareliğim kimin eseri söyle dinlerim
Ne söylerim, bahtım için ayandır ahvalim, derdi nefeslenir, çileyi bade-i içerim
İnsan
Varlık aleminin en mütekamil bir sanat eseridir
Ruhun hilkatinde nöbetçidir, müddeti nefeslidir, elhak bilmelidir
Akıl yetisiyle seçicidir, hesabidir, nefsin her halini bilir, iradi olmak istenen ülfettir
Hiçbir söz etmeden, nefesi hasretmeden düşünmeliydim
Vaktin şadında, vicdanın sahrasında, umutların duyulmayan figanında sabrı bilmeliydim
Tefekküre tevessül etmenin, ruhumdan tebaürz eden idrakle aşkın o manasına erişmeliydim
Ne kadar uhtem kalmışsa hevesler durdurak bilmeyen korkularsa sevdaya havale etmeliydim
Aldı bütün şevkimi sineme ekti hüzün
Ne kadar dile gelen güz var ise şimdi sinemde pek sökün
Ey esrarı ar, ey hazana salan kar, ey ruhumu hicran elinde bırakan har
Ne olur yüksünme, derdi gamım ile üzülüp kederlenme, razıyım ben bu sızıya
Kimi zaman suskun kaldım
Sadece hasretin yudumuyla yol aldım, kalbime nazar edeni andım
Fecrin kuşatan vecdiyle nasıl ağladım,kalbimin sahibine adandım ve kandım
Yar dedikçe, figanım nüksettikçe,boynum çaresiz büküldükçe malik olana sığındım
Söyleyemiyorum, bilmem ki niye direniyorum...
Ruhumu serinletemiyorum, kalbime söz geçiremiyorum, an bean kimi bekliyorum
Nefes bitiyor, yüreğim titriyor, gözlerimin yaşı dinmiyor, avdet etmem gecikiyor
Sabretmem yetmiyor, kanaati nefeslenmem kesmiyor, niye umudum filizleniyor
İşte böyle ey can
Sonunda başardım sanırım
Sevdanın mefkûresinde yaşadığım
Çaresiz
Bir şekilde esrarı tavaf yaptığım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!