Aşk böyle bir şey
Alıp götürür kendi sularına
Sabra iltica ettiren yollara, ufku açan hülyalara
Gönül sevda dilini anlar, riyadan korkar, hırstan yılar,umut içinde yaşar
Nefes
Taklide hasredilemez
Akıl da fikirsizliğe muhatap edilemez
İnsan için evla olan tahkik ve endişedir vazgeçilemez
Yakın bir akrabamızdı, bahse konu olan dram
Zaman zaman nahoş vakalar olsa da, insan zafiyeti der, böylece geçerdik her an
Neler oluyor, hangi çilelerle derdest bulunuyor, merak ederdik
Lakin bir aile meselesidir diye, sabra yönelir niyaz ederdik ve çok içine girmezdik
Ey hasretiyle bizar olduğum sevgili
Gittin, hiç seslenmedin, nefesinin masumiyetini ruhuma elemle zerkettin
Niye böyle ettin, hali perişanlığımı aşikar eğledin, ses vermedin ve görünmedin
İncesaz misali,verem iltica etti simene sanki, net ses vermiyor innan ki gelmedin
Ne vakit
yeşil başlı turna görsem
Her halinde
ve teslimiyetinde ki
zarefetinde, içimin titrediğini hissetsem
Gün karardı, içim yalnızlığın hicranıyla yine başbaşa kaldı
Etrafımda kimler vardı, dil aynıydı vefakat duygular pek farklıydı, içim niye sızladı
Ne nazarlar gül olup açtı, ne figanlar vuslat için haykırışlara bir kapı araladı
Niyet kalbi olmalıydı ve maslahatlar nefsime bir bade sunmamalıydı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!