Yağ yağmur öyle yağ ki
Kalmasın rahata etmeyen bir bulut
Semanın haykırışlarını öylece akıt ki
Senden tezahür edecek her bir umut
Toprağı çektiği hasretine kavuştursun
Yeşersin mahzende ki filizler
Öyle özledim ki bir bilsen çölün rengi
Serabı ahengi umutların kalan hecesi
Sineyi halim Ummanların misali seyri
Öyle özledim ki hiç göremeyecek gibi
Aşk yolunda ölüm ne ki o nefes yeter mi
Biliyorum ki imtina ediyorsun salınırken
Rıhtımda adımlarken, martıya bakarken
Dalgalar dikkatini çekiyor seni anlatırken
Sen sinendeki dinmez fırtınanın esiriyken
Sen pak kalbinin çeperlerinde gezinirken
Bir fark vardı seninle aramızda...
Sen sualsiz teslim oluyordun ve ne söylerlerse onunla yaşamayı marifet sanıyordun
Her nasılsa bunu vefa sayıyordun ve her zaman büyükler ne derse olmalıdır istiyordun
Lakin düşmüş olduğumuz ve içinde boğulmamak için koşturduğumuz maziyi bilmiyordun
Soluk alırken
Geceye nispet hislerim
Durmuyordu
Ayaza, soğuk karanlığa
Kaybolmak
Adına dalmak istiyordu
Öyle bir azap ki yaşattığın
Azabın tadına kanamadan
Gözlerimden kan boşalmadan
Tırnaklar parmaklarımı bırakmadan
Ayaklarım basmayacak kadar yorulmadan
Evet,biliyorum ne yazık ki
İşte o vakit halime yöneliyorum ve çok ürküyorum
Sana karşı mahcubiyetimle eriyorum ve sessizliğime çekiliyorum
Oysa ne kadar sabrederdin
Enginliğini hasrederek hüzünle nefeslenmeyi isterdin
Ey haline meftun olduğum dil danem
Sen gitmiştin yapraklar boyun büktü
Çiçekler solgunluğun resmini çektirdi
Renkler kurşunileşti haz hali terk etti
Ne şanlar, saraylar sensizlikte kör kuyu
Her okunan ezanda
Kalbim hüzünle buluşuyor nedense
Annesiz olmak ne acı bir nağmeymiş hakkıyla bilinse
Evlatlarım nazar edince
Refikam kendi kavlince sessizliğinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!