Yar…
İnsan denen bir canavar var
En acımazsı bir şekilde canlara kıyar
Her türlü tecavüzü nefsi için hak sayar, can yakar
Alalanmış desiselerini ve şer “izm”lerini hanelere sokar
En yakınlarını bizzat sana hasım yapar,sanki masummuş gibi hakem çıkar
Vaktin ilk adımları başlıyordu
Zaman ömrüm için dur durak bilmeden ilerliyordu
Kalbim inleyerek, halimin hicranı dinmeyerek alıp götürüyordu
Bildiğim her şey bir bir göz önüne serilerek, ruhumun hüznüyle bedelleşiyordu
Babam yılar oldu göçüp gideli
Sazendenin figanıyla derdest oldum
Mızrabın dokunuşla hicranın akışıyla, yüreğin çığlındaydım
Nağmenin hüzzam oluşu, efkârı yavaş yavaş sunuşu ruhuma teselli oluyordu
Kalbimin suskun yanıyla, elemin hüzün sayfasında nefesleniyor ve sendeliyordum
Sesler duyuyordum,
Belli belirsiz ve ahenksiz haliyle,
Biliyordum epey zamandır zihnim bir karmaşa içinde!
Kime meylettiysem,
Derdi sahibine havale etmediysem,
Yağan kar, ruhum için bir ar
Sevda yüreğin her katresinde asudeleşen bir bahar
Hissiyat niye var, umut vuslat için en itibarlı ve erdemli karar
Yüreğim niye yanar, aşk sultasıyla ruhum edebiyle naifliği bir iştiyakla koklar
Tarih alıp başını gidiyor
Vecdin kara sayfaları neden içtinap ediyor
Ruhum fevkalade sızlıyor ve arzın serencamı neler bekliyor
Neden bu kadar bedbinim
Sayfalar cenahında dertli bir nefesi sefilim
Biliyorum senin ne hissettiğini
Hissiyatının enginliğinde tezahür eden renkleri
İmkânsız nefeslerini yutkunmalarında gizlediğin serzenişlerini
Ne yapalım her hal bizim değil
Derinliğimizden nüksedecek bin bir dert meyil
Niçin...
İnkar ediyor, düşünmüyorsun
Yıllardır sabrımı deniyor ve kükrüyorsun
Hiddet ve şiddet içinde, yüreği daraltan kişilikte haykırıyorsun
Neden beni değil de başkalarının sözlerine inanıyor ve kırıp döküyorsun
Hiç mi vicdan azaba duymuyor, geceleri rahat uyuyorsun, insan olmaktan mı uzaklaşıyorsun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!