Ey hasretiyle bizar olduğum sevgili
Gittin, hiç seslenmedin, nefesinin masumiyetini ruhuma elemle zerkettin
Niye böyle ettin, hali perişanlığımı aşikar eğledin, ses vermedin ve görünmedin
İncesaz misali,verem iltica etti simene sanki, net ses vermiyor innan ki gelmedin
Ne vakit
yeşil başlı turna görsem
Her halinde
ve teslimiyetinde ki
zarefetinde, içimin titrediğini hissetsem
Gün karardı, içim yalnızlığın hicranıyla yine başbaşa kaldı
Etrafımda kimler vardı, dil aynıydı vefakat duygular pek farklıydı, içim niye sızladı
Ne nazarlar gül olup açtı, ne figanlar vuslat için haykırışlara bir kapı araladı
Niyet kalbi olmalıydı ve maslahatlar nefsime bir bade sunmamalıydı
Yar…
Gözlerden yaş düşerken
Ruhum sessizliğin içinde
boyun bükerken
İzanım her geçen vakit
şahitlik karşısın da
Hassasiyet ve edep
Kalbin irfan sığasından nükseden suhulettir
İnsan ne kadar akıl ve irade bakımından ehliyet sahibi olsa da
Yazılmıştır
Halin en arı sayfalarına
Nakşetmiştir habersiz
Ve zarif bir anda
Sırra duçar bırakan hicranla,
Sualsiz lahzalarda
İlklerin eşiğinde nefeslenirken idrakim
İçselliği eksenindeki seyri halin akıydı
Alenen aksetmese de bilinen bir haldi
İlk talebin sahne almaya başlamasıydı
Çıkan bir ses hece olgusuna erişmeden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!