Ehliyetsiz bir aklın sahibi olmamalıyım
Kalbini ihmal eden, ruhunun ahdini merak etmeyen halimi yaşamalıyım
İdraki neden ziyadesiyle önemini kavramalıyım, fikretmeyen firakı ne yapmalıyım
Hak için cehdettirmeyen, ecire meyletirmeyen furkanı, anlamadan mı okumalıyım
Bırakmayın bir çaresizliği solutmayın
Yalnızım işte tutunacak bir haldeyim
Dağlar eşiğinde medet ummaktayım
Sonsuzluk umuduyla çırpınmaktayım
O kadar muazzam bir kalabalık ne bu
Kim bilir nice çileler sökün etmiştir
Nefesin kadrinde güfteleşip, hicran ile dile ahu zar etmiştir
Ne dert nihayetsizdir, ne elem niyet için azizdir, hüzün sinenin en masum sesidir
Ne bir düştür, ne hicap edilen rüküştür, efkârın pervazlarında anlamlı bir yürüyüştür
Gönül bilmem ki ne arar
Samimi birşekilde sadakate umutla bakar
Heveslere ne kadar kar yağsada, zemheri kuşatıp yüreğini dağlasa ne çıkar
Umut niye var, sabır kalbin dirliğinde şayet nasipse en ülfetli bir bahar
Seninle dargın ayrılmayalım diye
Akla hayale gelmedik kurgularım
Havsalamı zorlayandı o kaygılarım
Ne çareydi ki ben sana yangındım
Ne olmuştu bizim dirliğimize yanarım
Gönül hicrana doymuyor, akıyor,
Hicran biçareyi buluyor, yakalıyor,
Sine dayanamıyor, sürekli ağlıyor,
Yürek bir girdap, hüznü buluyor…
Sanmayın fırtına, sadece mekânda,
Aşk böyle bir şey
Alıp götürür kendi sularına
Sabra iltica ettiren yollara, ufku açan hülyalara
Gönül sevda dilini anlar, riyadan korkar, hırstan yılar,umut içinde yaşar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!