Yine kendi dirliğimde düşüncelerimle bir hesaplaşmaya yöneliyorum.
Açmazların bulunduğu ruhi dinginliğimde icbar edilenler karşısında her geçen gün yabancılaşıyor muyum sorusu geliyor aklıma.
Düşünmenin dahi birilerince suç teşkil edildiğine şahit olunca ilk aklıma gelen birilerince pazarlanan bağnazlık geliyor aklıma.
Bitmeyen bir koşturmaca
Nereye kadar sürecekse
Kan ter içinde alınan nefes
O can kendi sinesinde kafes
Çoğalan akortsuz her ses
Yılgınlığım alıp götürmüştü
Yüksek yamaçların enginliğine hasret soluklarımı
Nihayet derin bir sessizlik kalbimi kuşatmaya başlamıştı sessizliğinde
Sakince düşünüyordum
Kalbi sakinliğimde sanki met ceziri yaşıyordum
Her gün ağlamak ne çare
Badireler içinde nefeslenmek hikmetli bir hikaye
Lakin umutlarımın hazanı niye ve şevksiz nefesim eşliğinde
Yüzüm gülse de kalbim ağlar
Yüreğimden hicranlı sancılar bilmem kimi bağlar
Gözlerimin açıldığı, yüreğin dağlandığı andı
İlk evreler batmaya ramak kalmış bir yelkenli andırıyordu hali
Merakın her lehçesi şehre dilmişti, dertlerin ve elemin esrar perdesi aralandığında
Efkârın busesini dile getirmek harap olmuş bir kalbi yeniden imar etmek hayli zordu
Ey yar
Bilmeden kıranlar var
Ruhumu yaralayanlar hangi vicdanla yaşarlar
Nefsini ihya etmek için nasıl bir girdaba dalarlar
Neden insan denen mahlûk bu kadar kadir kıymetten uzaklar
Yüreğimde derin bir yara var, şikâyet etmek fayda getirmeyecek şiar
Seyri halin yorulmuşluğunu yaşarken
Kül olmuş yangınların girdabındayım
İs tutan duvarda yüreğimi anarken
Yananın kim olduğunu sormaktaydım
Çatlayan dudaklarımdan sızan dizeler
Artık zamana bakmam sensiz kimliğimle
Vuslata giden yolar bir gelecek sunsalar da
Kokunu bıraktığın mısraların anlamlarında
Yere bakan bulutlar hala hüznümü soluyor
Kelimeleri örterek uzaklaşmayı hiç demene
Tükenmişti bir kere işte sabır
Ne kadar dirensem de ve hatta nefesi kesemde
Olmuyordu, sıktığım yumruklar neden duruyordu, göz alıklaşıyordu
Dişler gıcırdıyor, bir hal kalmıyor ve huzur öyle çağırıyordu ki hiç anlatamam
Oysa ne münakaşalara girmiştim
Artık ne yazmak kar ediyor ve nede yanmak
Sessiz ağıtlarım halim için efkârlı bir durak ve sancılı merak
Çileler derleniyor zihnimde hüzünlü yumak, nakşeden hicranın sığınak
Bir ses ver, sükûtun çığlığına halini ser, edebin ahengiyle şad oluyor her yer
Ne bıçkın nazarlarda abadım, nede baharda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!