Bahşedilen gücümün serencamında
Hakkı tespit, batılı ret olgusu vardır
İnsan, âdem kemaliyetinde manadır
Ölüm haktır nefsin nizamı hakikattir
Sabırdan hiç korkma
Ne engin bir ummandır bakma
Kalbi aşkla tanıştıran ferman-ı zizamdır
Sevdaya ram olacak hal, firkatle yol alacak bir afaktır
Kaygısıyla yaşıyoruz,
Saçılıyoruz, sarkıyoruz,
İçimizle, girdaplaşıyoruz,
Çaresizliği, hep yaşıyoruz.
Sardı her tarafı bir refah,
İlim aklın için, iradey-i takva kalbin içindir
Ruhu bizarlaştıran ne varsa, nefsaniliktir unutma, hesap gönlün manasında ecirdir
Mavera niye nasib-i mukadderdir, Cennet ve Cehennem nefsin için evet, Cenab-ı tercihtir
Niyetin halisi aşk için emanet-i mübarektir, gayret emezse gönül narın hülasası elan katidir
Ne olur ki seni kaybetmeden bir kez
Saclarında bir tel, tarağında tek diş
Parmaklarında kestiğin tırnak olsam
Ayaklarında çorabın cebinde mendilin
Gözlerin senin çapakları ben olsaydım
Bugün öksüzlerin üşüyen gecelerini andım
Sensizliğin düşüyle haşyet içinde uyandım
Yorganları attım, yatağımdan da kalktım
Gecenin kuşatan serinliğinde seni andım
Ne müthiş bir tutku
İnsanı dağlayan, içine alan, melali aşk ile anlatan
Hiç kimseye yük olmadan, kendi haline, yalnızlığın kaderineseslenirken
İçinde dinmeyen firkatin, hisleri buğulayan umudun,hassasiyet durumunda ki korkunun yakarışlarında
Yavaş yavaş içim kabarıyor
Yüreğim sızlayarak feryadın kapısında inliyor
Ruhum masum hilkatiyle halimin fakirliğine nazar ediyordu
Ne vakit dilim sızıyı ansa
Hafızamda kelimeler dirliğin girdabında olsa
Derinlerden gelen ve sinemi meftun eden bir ses duyuyordum
Suskun çığlıklarımı, yutkunduğum umutlarımı bir bir onun tınısından kokluyordum
Adeta mest oluyordum, içimin yanıklığını bir nebze olsun, ince sesten anlıyordum
Gönlümün efkarını sessizce ufuklara bırakıp dalıyordum, gözyaşlarımı saklıyordum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!