Bugün öksüzlerin üşüyen gecelerini andım
Sensizliğin düşüyle haşyet içinde uyandım
Yorganları attım, yatağımdan da kalktım
Gecenin kuşatan serinliğinde seni andım
Ne müthiş bir tutku
İnsanı dağlayan, içine alan, melali aşk ile anlatan
Hiç kimseye yük olmadan, kendi haline, yalnızlığın kaderineseslenirken
İçinde dinmeyen firkatin, hisleri buğulayan umudun,hassasiyet durumunda ki korkunun yakarışlarında
Derinlerden gelen ve sinemi meftun eden bir ses duyuyordum
Suskun çığlıklarımı, yutkunduğum umutlarımı bir bir onun tınısından kokluyordum
Adeta mest oluyordum, içimin yanıklığını bir nebze olsun, ince sesten anlıyordum
Gönlümün efkarını sessizce ufuklara bırakıp dalıyordum, gözyaşlarımı saklıyordum
Öğüt dinlemek
Sükûnet içinde kalbi dirliği bilmek
Hamasetle hıncı kuşanarak nefeslenmemek insan için gerek
Hesapsız heyecan
Maksatsız her türlü merak ve zan
Yılların hasretini
Var gücümle taşıdığım halde
Artık yüreğimin burkulduğunu biliyorum
Geçen yılların
Melalime kazandırdığı sabrın
Yavaş yavaş içim kabarıyor
Yüreğim sızlayarak feryadın kapısında inliyor
Ruhum masum hilkatiyle halimin fakirliğine nazar ediyordu
Ne vakit dilim sızıyı ansa
Hafızamda kelimeler dirliğin girdabında olsa
Haz ile
Uçanlar telli kanatlar turnalar
Bana sevdiğimden bir haber getirmediler
Görünüp
Gittiler özümü serinletmediler
Artık
Ne anneme ve nede gülüme,
Ve hatta gönlümde demlenen yâre söz etmeyeceğim.
Bir yılgınlık adına,
Sinemde harlanan bir hicrana,
Her şey
El yanar, dil yanar, ten yanar
Sevda öylemi, yürekleri dağlar
Kor
Alevde ki ısı, bedende akan sıvı
Ölmek, onu istemek,
Sönmeyi becermek,
Hayat mı zannetmek,
Onda ölmeyi bilmektir,
Ölmek, dirilmek demek,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!