Biliyor musun senin utanır olman
Ne kadar büyük bir haz veriyor bana
Edebin seyrinde nefes almak ancak budur
Mana ile haşr olmak ruhi yüceliği yaşamaktır
Sen farkında olmadan sıkılganlığın
Ağla ey gönlüm sen hiç durma ağla
Sinede yaş kalmasa da, sel olsa da
Tufanın ayak izlerini seni kuşatsa da
Sen ne olur hiç durma, yine yorulma
Ben bizarlığın eşiğinde seyri seferde
Seni sevmek demek,
Yağmurların ıslattığı,
Güneşin zirve yaptığı,
Bulutların takip ettiği,
Hasretini yenmektir.
Kaç zamandır umutla bekliyordum
Her nasılsa yazmaya cüret edemiyordum, sessizce bekliyordum
İzah etmeye muktedir olamadığım bir ümidin iştiyakıyla yazmanı diliyordum
İçime şevk bahşeden edebi halini yadediyordum, ne kadar münbiti, imreniyorum
Anlıyorum çaresizliğini
Sessizliğinde gitmemi istediğini
Nedenlerin peşinden gittiğini
Hoşgörü bu kez yine ötelediğini
Sen yeter ki sakın üzülme
Haz ile
Uçanlar telli kanatlar turnalar
Bana sevdiğimden bir haber getirmediler
Görünüp
Gittiler özümü serinletmediler
Artık
Ne anneme ve nede gülüme,
Ve hatta gönlümde demlenen yâre söz etmeyeceğim.
Bir yılgınlık adına,
Sinemde harlanan bir hicrana,
Her şey
El yanar, dil yanar, ten yanar
Sevda öylemi, yürekleri dağlar
Kor
Alevde ki ısı, bedende akan sıvı
Ölmek, onu istemek,
Sönmeyi becermek,
Hayat mı zannetmek,
Onda ölmeyi bilmektir,
Ölmek, dirilmek demek,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!