Sen bir kararın arifesinde salınırken
Umuyorum ki belki de çok haklıydın
Son kez çaresiz kalıp sabrediyordun
Nihayette hâkim edasıyla hükmettin
O hükmü duymadım ama okumuştum
Bir bekleyen,
Olmak…
Zorunda kalmak,
Bazen
İçimi sızlatıyor…
Hazindir belki,
İşte böyle ey can
Sonunda başardım sanırım
Sevdanın mefkûresinde yaşadığım
Kadın olmak diyorsunuz...
Bir ömrü bir erkeğe adamak…
Niye öyle...
Sevmiyorsan niye adamak...
Seviyorsan ne demek adamak...
Bir erkek değil mi?
Bazen ki sormuyor değilim kendi melalime
Çekil artık hazır un huzurundan çok sıkma
Tahammül bırakmaz isen canı cihanda olsa
Yetti artık be bircan artık çokta daraltmasan
Sanki duyar gibiyim serzenişlerinize uyarım
Ne söylesen bir kar etmeyecek sana
Sen uzaklardan uzattığın o umutlarla
Gönlümde yaşattığın hasret hicranıyla
Ben nasıl kızarım sana sen anmasan da
Duyduğum ezanlar yüreğimi ürpertiyor
Sen bilir misin hissizliğin yorgunluğunu,
Kalb ikliminde solgunun umutsuzluğunu,
Çaresiz sukutun sineme hicran akıttığını,
Halimin kuraklığında şevkim kalmadığını.
Düşlerimde, ne kadarda umuda uzansam,
Yar…
Ne kadar suçlarsan
Bir o kadar haklı çıkarsın
An içinde neler saklıdır umursamazsın
Beni benden alan sırrı nedense hiçe sayarsın
Nefsin kabardıkça hınç ve hırsla saldıran cansın
Nağmeler sevdaları haykırırlar,
Keman genelde tizi yansıtır,
Ud, gamın yüzünü yelpazeler,
Tabur ve ney, dâhilde gezerler.
Bestekâr, güfteyi an be an yaşar,
İster kına, istersen ayıpla,
İster sukut et, ister kelam,
Her ne dilersen, serbestsin,
Yalnızca büyük kelam etme,
Gün olur harman savrulur,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!