Aşk; kalbindir
Halin deminden serdedilen en müstesna esindir
İnsan için şereftir, kul için ecirdir
Nefes için hamiyettir, ölüm için diriliştir
Vuslat için ümittir, kebir için rahmettir, ihsan için delaletti gerekçedir
Siz nasıl telakki ederseniz
Muhakkak kendi kararınızda serbestsiniz
Tahammülün bir sınırı olacağını siz bilmezsiniz
Sürekli beklenti içindesiniz
Zamanı fütursuzca heba eden nefes essiniz
Günler,
Çok hızlı geçiyordu…
Hazan, sessizce
Ve nezaketle,
Kapımızı aralamıştı…
Öyle ya her mevsimin,
Ne kadar
Kolay değil mi senin için
Artık buraya kadar diyebilmek
Bu kadar
Basit bir ilişkimiydi hedefin
Unut beni, unutmak zorundasın derken
Çaresizler geldi aklıma ürperdim aniden
O vakit sanki giyotindin hızla indirirken
Anlamak istemiyordun gönlün diklinden
Değil mi her zaman güller koparılmaz ya
Nasıl mani olayım serdeden bir hicrana
Ta ötelerin dilinden süzülen serencama
Hali bağlayan neşet’e hilkati bahşedene
Anı halk edene murat esintisinde nefese
Bir mahzunluğun gölgesinde seyrederken
Siz böyle düşünürseniz ben ne yaparım!
Gönlüm bir hicranın arefesinde halin esintisiyle ahengi ararken!
Mana muhayyilesi, bir hasret olarak gün yüzüne muhtaçtı…
Biliyormuşsun sende ilgimi,
Tükenmek bilmeyen sevgimi,
Yüreğinden neşet eden şevkini,
Yine söylemeden bitirip gitmiştin.
Sorularında ki, ilgi ve incelik,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!