Şu hislerimle
Sarmaş dolaş olan dikenler
Gönlüm de var olan mekânı bilendir
Biliyorum ki
Feryatlar bir nafile
Beni çaresizliğe iten sen değil miydin
Oysaki yalnızca, derinden çok sevdim
Sana bir helal gelmemesi için direndim
Sessizliği içinde sadece seven biriydim
Ne demiştim, nasıl diliyorsan da razıyım
Hicran mı olacak bu aşkın sonucu söyle
Öyle dalgın ki bu gözler hep seni söyler
Hayaller refakat eder ne umutlar besler
Yalnızlığımda senin hazzın kifayeti yeter
Tutmamış olsam da ne çıkar o ellerinden
Ölüm, seni anlamlaştıran
Seni daha farklı kılan
Seni, hilkatinle kucaklaştıran
Seni esrarın perdesine salan
Seni seninle hesaplaştıran
Seni sana asla bırakmayan
Ne yorgunluklar yaşadım
Bilseniz kimleri alkışladım
Çaresiz seyirci olmalıydım
Ah gücümle yol almalıydım
Çare dehlizinde kim aranır
Korkumu bu kez yenmiştim.
Öyle olmalıydı, inanıyordum.
Artık, onu sevmeyecektim.
Pek çok, acıyı çekmiştim.
Kimseye de, söyleyemedim.
Kendi içimde, hep gezdim.
An her perdesini kapattığında
Halin terennümlerini bir bir sahneliyordu
Senaryo bir hüküm olarak netti
Figüranlar maharetiyle sahnede yer almışlar
Çaresizdim elbet seni hissedince
Duygularım şiddetle sürüklenmişti
Tefekkür etsem de bile sendelenip
Melal söz dinler mi seni görmeyince
Yani belki görseydim şaşar kalırım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!