Şimdi gönlümü fetheden bir hissiyatın derinliklerinde asudeyim
Ne vakit vecdini ansam, insan kimliğinde ki irfanı sorgulasam sen çıkyorsun karşıma
Ne kadar suskunluğun didarında anlamlaşan ve meftun bırakan nazar ruhuma anlatsa da
Boyun büküyorum, ibretle temaşa ediyorum, hal-i fakirliğim peşimi bırakmayıp ağlatsa da
Derdimi Ummana döktüm ki çaresiz
Asi vana inledim ona feryat edebildim
Yârin derdiyle hicranlar çeşidini seçtim
Biganeydim divane yalnız bircan idim
Yolların seyrinde ne dertliler ki iliştim
Hoyrat bir gecenin sabahındayım
Ne bıçkın bakışlar ve ne de şevksiz nazlar celbe diyor
Nazar ettiğim meraklar sancıları ruhuma bırakarak kayboluyor
Alıklaşıyorum, loşluklar serencamında bir yol bulamadan uyanıyorum
Sessiz nefesin hüznüyle bakıyorum
“Mustafa kardeşim dualarınıza Âmin diyoruz.”
“Sizin şiirleriniz
Bizi bazen nasihat,
Bazen hüzün veriyor,
Bazen de alıp götürüyor
Yılların umudunu içimde demledim, sabırla bütünleştim
Kimseyi kem gözle temaşa etmedim, vakti saati vardır dedim, Rabbime iltica ettim
Aczi yet içinde, nefesin müddetinde, ehl-i hal olmak meylinde, şirazesi kaybolmamış muradıyla
Kul olmayı istedim, nasibim için muhakemeyi önceldim, azmi bu minval üzre şehrettim ve üzülmedim
Bir sözüm yok billahi, ruhum ne kadar abad olsa da nihai bulacak
Kan bu damarlarımdan akmayacak, gün bir hüzünle kararmayacak
Geceler hicranın firkatiyle ne vakit şu gönlümü inşiraha ulaştıracak
Gözyaşlarım duracak kalbim sürurla buluşacak, atimde ferahlatacak
Sil artık yüreğinin münbit ikliminden
Duyulmaya hasret bırakan sevdanın hazan busesindeki feyzinden
Ne hal kaldı anmaya
Ne melal kaldı aşkın bağrında hıçkırıklarla soldurup yakmaya
Ölümden medet ummaya
Sizin haliniz bir başka,
Bir çekim kuvvetisiniz,
Bir iltifat zannetmeyiniz,
Gün gibi pak ve aşikârsınız,
Ben acizim söyleyemem,
Bir bahar bekliyorum nedense
Gönül sahilimden sökün eden şevkle
Unuttuğum neşemle, kaybolan tebessümle
Umudun karesindeki resimde
Anıların göldesin de kaldım yine işte
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!