Sende git sende unut
Şu perişan kalbimde neden soluyor tüm umut
Ruhumun sızısını sen hiç duyma ve artık ağlatma haydi unut
Ne sevginle korkut ve ne de aşkınla şaşkınlığıma somurt, haydi gel yahut
Mekânsızım sızımla
Sala verilmeye başlamıştı şerefelerden
Bir hasretin feryadı gibi derinlerdendi
Ruh iştiyaka geçip, kalp rikkat halinde
Beden her yönüyle vecdin inhisarındaydı
Peki, müezzin efendi neler söylüyordu
Ne vakit yalnızlığın sokaklarında eğleşsem
Fikrimin bizarlığına refakat ederek, umut için an be an yeşersem
Ufkumun solgunluğuna nazar ederek, bin hüzün içine girsem ve figan etsem
Kimselere bir kelam etmeden, derd-i gamıma dikkatlerini çekmeden sessizce göçsem
Anlatıyordu işte
Her ne kadar sinemde elem varsa
Kalbim suskunluğun yamaçlarında ağlayınca
Ruhum an ve koşturan zamana muhtaç olarak sancılanınca
Bir türlü anlatamadım
Bilir miydi jokey böyle trajik,
Bir olayla diyardan göçeceğini?
Son dönemlerde kamuoyunda yükselen,
Trendiyle gençlerin tercih ettikleri,
Bir meslek haline gelmişti.
Her insanın hayatında bildiği ve bilmediği,
Bunca zamandır
Ne kadar sabrettiğimi sana anlatamam
Sinemdeki hicranı seninle paylaşamam
Sana el açamam
Kapında yıllarca umutsuzluğu arayamam
Sazende
Henüz perdeleri aralıyor
Her bir notada kalan izleri
Ayan ediyordu
Ruhi temayülleri
Bariz birşekilde
Tiz bir çığlığın şaşkınlığında aranıyordum
Nereye baksam, gözlerimle haşyetin esaretinde aransam olmuyordu
Ses yüreğimi dağlıyor, kulaklarımın çeperlerini hırpalayıp yaralıyor, parçalıyordu
Nasıl bir hissiyatın figanıydı ki, nasıl bir ıstırabın zanlısıydı ki sinemi pençeliyordu
Biliyorum ki
Gelmeyeceksin gelemezsin
Aşkın seyrinde serinleyen bir hissin
Hakikat
Karşısında gizlenen izsin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!