Bilmezsin gülüyordun,
Cevvaldin, duramazdın,
Kıpır, kıpır kaynardın,
Seyrederdim uzaklardan,
Başını her çevirdiğinde,
Sevilenin uyurken,
Sevenin onu düşünmesi,
Kendini hasretmesi,
Yüreğini o vakit açabilmesi,
Ne kadar deruni sevdiğini,
Ancak gözleri yumuluyken,
Mademki
Seni hiç göremeden
Nefesinin kudretinde ömür tüketmeden
Gıyabında
Mütemadiyen serinlerken
Yıllar bir su misali akıp giderken
Yağan yağmurun hikmetini anmak
Çiçekleri koklamadan uzaklaşmak
Bahşedilen renklerde seni bulmak
Oysaki sen, ne kadar çok zariftin
Yine süküt etmek geliyor sinemden heyhat
Dil sussa, gönül durmuyor her nasılsa, tevdi etmek geliyor ruhum feryatta
Gam değil figanım,hıçkırıklara ram olmuş bu yürekle ben şimdi neyaparım
Gönlümün firkatiyle yanar ağlarım, kim duyacak ki hesabı ben kime sorayım
Ne kadar hicranı solusam
Ve her ne kadarda sol yanımın sızısıyla yaşasam
Gam değil, derdin güzelliği haz verir ve kalbimi serinletir
Ruhumun sahibi ne demişti
Kalbimin dirliğindeki ummanda neler gizlemişti
Ne de olsa kalender meşrep
Paraya, karşılığı madde olan kazanımlara değer vermemektir
Onlarla meşgul olmamak değil, sadece değer vermemektir
Zengin olabilen ama zenginliği üst bir değer olarak işaretlemeyen”gönül”den bir bakış
Yıllar, sabrın devranında ömrü tüketse
Can, hazan sayfalarında soluksuz kalsa,
Varlık, ruhumun lekelerinde soyutlansa,
Kalbim mütemadiyen hicranınla dağlansa.
Aşk nasibin rüknünde mutlak solunacaksa,
Düşüyor
Her ne kadar dilenmese de
El, ayak çekiliyor derman direniyor
Sevilen
Hasta yatağında uyutulurken
Tarih alıp başını gidiyor
Vecdin kara sayfaları neden içtinap ediyor
Ruhum fevkalade sızlıyor ve arzın serencamı neler bekliyor
Neden bu kadar bedbinim
Sayfalar cenahında dertli bir nefesi sefilim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!