Murat Ülkü Şiirleri - Şair Murat Ülkü

Benim en onulmaz yaralarımı ,
Yaralarını sardıklarım açtı,
Artık beni hiç kimse inandıramaz
Üzgün insanların, düzgün insanlar olduklarına...
Kırıldım, belki hayata, belki de bizzat kendime.
Belki hiç alışamadığım fırıldak yalan dünya ya,

Bilmiyorum bende, ben nasıl yaşıyorum
Rabbim Onu aldığın gün benide al diyerek
Öldürdüm ben beni, ben sende bir benim
Kırık dökük umutlar mı, ben mi bilmiyorum...
Ben çocukken, sevdasına deli adamlar vardı
Bir de türkü olmuş, eskimeyen şiirler

Konuşmaz, anlatmaz diye sanma hissizdir hiç,
Kimi içine atar, susturur çığlıklarını.
Sanırsın bir derdi yok, dermanı da yok bir hiç,
Oysa fırtınalar koparır, yüreğin en kuytularını.

Özlemek, ölümün ikizidir, iki harf fazlası,

Bir şiir yaz bana gitmeden yaban illere
Kelamı sen yaz , kalemi bana ver
Öyle bir hece diz ki , pelesenk olsun dillere
Kağıdı sen al, imzayı sanı bana ver...

Nerde akşam orda sabah gönlümce yaşa

Kışın o kahpe soğuğu, ruhuma zincir vursa da,
Dün gece bitmeyen acılar, kalbimi yorsa da.
Unutma: Her kışın sonu, saklı bir bahar taşır;
Yıkılmış duvarların ardından, onurlu bir hayat başlar.

Güneş doğar, sis dağılır; o gri gökyüzü arınır,

Yüzünde açan her gülü kıskanırım
Gülüşün, bahar dalı misali narin,
Sinmişken tenime mis kokun,
Görmek bile bir lütuf seni kadın...

Ne zaman baksam gözlerine

Hele bir gel yanıma, gir koluma salın da
Şairler şiir yazsın, güzeller seni kıskansın.
Sıcacık bir buse ile güller açsın dalında
Güzele güzelllğe dair yazılmış şiir seni kıskansın....

Seni tanıdığıma memnun oldum, sanırım,
Şiirleri sesinden değil, kıvırcık saçlarından dinledim.
Her buklede ayrı bir dize, ayrı bir nağme,
Kalbimde yankılanan bir melodi, bir şelale.

Gözlerinde parlayan o çocuksu neşe,

Kıyıya vuran bir sözcük gibiyim,
Vatansız, yurdundan ırak düşmüş hece.
Ruhumda yankılanır eski bir çiğdem,
Dudaklarda titrek, mühürlü bir gece.

Harflerim prangalı, alfabem yasaklı,

Kıymet bilmeyen o vefasız yüreğinden öpüyorum;
Öpüyorum, ki dokunduğum yerde donsun zaman.
Sen o gizli sırlı kuyusun, içinde kış büyüten,
Ben ise bir nehir, sana dökülmekten yorulan.
​
​Benim şiirle olan tüm bağım koptu artık...