Ben çirkinim sen güzelsin,
Ben yaşlıyım sen gençsin,
Yalan mı?
Ufukta son bir ışık,
Titriyor avuçlarımda.
Yalnız kalmaya ihtiyacım var dedi kadın
Kimse olmasın bir ben, birde kendim kalsın yanımda...
Yalnızlığa sar yatmak istiyorum sadece
Ve saatlerce konuşmadan ağlamak istiyorum
Kaderim olmuş yalnızlığın omuzunda...
Kalemim tükendi
Kağıtta bitti
Sözcükler küstü
Şiirler sustu
Harfler heceler, cümleler buz kesti
Şair ölüyor, dize dize
Yalnızlık bir ayna, bakmaya korktuğum,
Yüzümdeki çizgilerde saklı her bir düğüm.
Diyorlar ki; "Kendinle kal, budur özgürlüğün,"
Oysa bilmiyorlar, içimde bir orman yanıyor bugün.
Gönlümde bir çalı dikeni, her nefeste batar,
Yalnızlık ferahlık, kalabalık yalan,
Doğrunun yurduyken tenhada kalan.
Münafık sofrasından kaçıp kurtulan,
Hakk’ın kapısında huzuru bulur.
Q
Bazen bir özlemle daralır göğsün,
Gün batarken usulca, ufukta kızıl bir hıckırık,
Gölgeler dans ederken hüzünle, perdeler aralık,
Martılar süzülür sessizce, kanatlarında elem,
Her çığlıkta yankılanır, içimde saklı bir matem.
Deniz ağlar, dalgalar vurur sahile, bir veda busesi,
"Unut herşeyi, sen bana gel" deme,
Gelirsem, gözlerinde boğulur o şehir,
Sen gülüşün, her bakışın bir kıvılcım,
Yangın yeri olur, sensiz titreyen yüreğim,
Gel dersen, gelirim, duraman biliyorsun,
Küllerinden yeniden doğar yeniden aşk,
Yine bir sızı düştü gönül haneme,
Gecenin karanlığı çöktü sineme.
Nerdesin ey sabah, ne zaman doğarsın?
Canlar yanar, sen hep sisle boğarsın...
İçimde bir isyan, feryadım arşa.
Yanında olamadığım, her nefes yarım,
Öpemediğim, sarılıp koklayamadığım.
Yeni bedeni uzakta birini özlemek var ya;
İşte o ölümü özlemek gibi, beni bitirdi.
Ruhum bedenimden firar etti,
Nefes almayı bile unutturdu..
Kimi zaman bir bilinmezlik denizinde yüzeriz,
Kimi zaman rotamızı şaşırır, yanlış kalbe gireriz,
Her bir dönüşte, her bir ayrımda, kaybolur yiter gideriz,
Zamansız esen rüzgarların önünde, sessizce savruluruz...
O girdiğimiz yanlış yol muydu gerçekten,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!