Bayram telaşı Şiiri - Murat Ülkü

Herkesin evinde bayram telaşı,
Benim gözlerimin dinmiyor yaşı.
Bağrıma bastığım sabırın taşı,
Beyler bayram gelmiş, benim neyime?

Öpülecek el yok, kapı çalınmaz,
Garip ahvalimi kimse anlamaz.
Bu derin sızılar dile dolanmaz,
Beyler bayram gelmiş, benim neyime?

Ana yok, baba yok; ıssızdır bağım,
Virane çevrildi gönül otağım.
Başı dumanlı bir yüce dağım,
Beyler bayram gelmiş, benim neyime?

Kime sarılsam da dursa bu sızı,
Hüzünle sararmış solmuştur yüzü.
Dinmiyor kalbimin gamı, niyazı,
Beyler bayram gelmiş, benim neyime?

Eski bayramların tadı kalmadı,
Gönül bir köşede huzur bulmadı.
Çok kapı yokladım, yüzüm gülmedi,
Beyler bayram gelmiş, benim neyime?

Sofrada bir tabak her daim eksik,
Gönül sarayımız yıkık ve dökük.
Boynumuz büküldü, umutlar sökük,
Beyler bayram gelmiş, benim neyime?

Çocuklar sevinir, elinde şeker,
Garibin bağrına hasretlik çöker.
Gözlerim yollarda kanlı yaş döker,
Beyler bayram gelmiş, benim neyime?

Sessizce oturdum, dertle doluyum,
Gurbet rüzgarının tozlu yoluyum.
Kanadı kırılmış dertli kuluyum,
Beyler bayram gelmiş, benim neyime?

Gelenler gideni sormaz mı artık?
Yaralı bağrımı sarmaz mı artık?
Bu hicran vaktini durmaz mı artık?
Beyler bayram gelmiş, benim neyime?

Garip Murat der ki; bitmez bu çile,
Hasretin nârını vermem hiç dile.
Ömrümü savurdum esen bir yele,
Beyler bayram gelmiş, benim neyime?