Niçin yaşanır aşk sıvasız evlerde
İşgal altında kalplerimiz,
Aşk benim neyime
Bu paydadan savaşmak düşer bize,
Çamurun üstünde can vermek
Yaşamak bizim neyimize,
Elimiz boş gidemeyiz
Öyle misafir gibi hiç gidemeyiz
Sıkıntılarla boğmalıyız yüreğimizi
Ve güzelliklerle
Genç bir kız sevmeliyiz dalında
ve dalında bırakmalıyız
Yüzünü unutuyorum
Bu benim ayıbım
Hala dinç olduğum geceler
Seni üstüme çekiyorum
Ama hala bekliyorsan
Sabah kalkıp
Beyaz saçlı
İki sıkı dost
Kulağıma ilişti
Adam mosmormuş mosmor
Emanet edip birisini
Allah'tan önce kuluna
Atlarıyla geldiler,
Hemen şu tepeden
Köyümüzün yanındaki tepeden.
Döküldüler meydana
Ahali aç,
Aç ve bitap
Yarım saat var
İnsana karışmalıyım sonra
Onlarca sebep dizip yatakta
Günüme gün, neşeme neşe
Bi' hışımla fırladım evden
Ağızda bir yalan
Şehre yabancılaşmadan
Bardağımda çay bitmeden
Sigaram sönmeden
Ağız dolusu bir yalan
Güneşi aya satanlar
İnsanım deyip sorgundan çıktılar.
Gün sayan bizdik taşramızda
Semtimin utangaç çocuğu
Meraklanma,
Onlar sohbetti kısa tutar
Hava ne güzel
Bir de sıradan bir kız geçse
İnce belli, güzel giyinimli
İktidarıyla pastonlu amca
Bu kızı görse, beni görse
Şu banka fırsat verse
Yağmur damlaları ne kadar hızlı düşer
O kadar fırlardı kalbim
Henüz adını bilmediğim insansı şeyler
El birliğiyle ağzımdan çıkmaya çalışırdı
Ne zaman akşama dönse gün
Baş kahramanı benim olduğum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!