Dünya Telaşı Şiiri - Ebubekir Aktaş

Bitmiyor dünyanın sonsuz telaşı,
Gündüzü ayrı dert, gecesi keder.
Akıyor gözümün kurumaz yaşı,
İnsan bu uğurda ömrünü heder.

Bir lokma ekmeğin peşinden koşar,
Dur durak bilmeden yorulur beden.
Hırsları uğruna yollardan taşar,
Varlığı bitiren odur terk eden.

Ne malı kalır ki gidince fani,
Bir top bezi kefen sarar tenini.
Unutma topraktan geldiğin anı,
Geride bırakırsın sen dününü.

Sevgiyle yaklaş sen bütün canlıya,
Kalpleri kazanmak asıl servettir.
Yardım et yoksula zorda kalana,
İyilik her zaman sonsuz kuvvettir.

2025 Ekim