Muradım kendini herkesten aciz bil ki, insan kal
Kendin de ara kimse de kusur arama Murat
Din dil ırk ayırma, herkese aynı gözle bak
Allah'ın yarattığına, sakın laf etme Murat...
Aman ha kibre kapılıp boş kelam düzme
Laf kalabalığı etsin varsınlar,
Bana her sıfattan pay ayırsınlar.
İster militan, ister faşist desinler,
Gönlümün rotası Hak’tan ayrılmaz.
Girmedim hiçbir gün sağına soluna,
Öyle bir bakarki kör eder gözü
Şekerden baldan tatlıdır sözü
Yüregi gibi güzeldir gül yüzü
Beni benden aldı gitti laz gülü...
Gülüşü özgür güvercin beyazı
Lüzum kalmadı hiç, artık bir söze,
Senden başkasını, görmez bu gönül.
Bakınca o eşsiz, nurlu bir yüze,
Başka bir teselli, sormaz bu gönül.
Kalem küstü artık, kelam yoruldu,
Gönlünün aynası duru ve berrak,
Kırdım o aynayı, düştüm boşluğa.
Senin nezaketin altında kalarak,
O tertemiz kalbe düştüm mahcubum.
Bir gülüşün vardı, adına eşdeğer,
Yaşlı ve yorgun halime gülüp geçsende
Kimsesiz gecelerde yaşananları ezip gitsende
En güzel düşlerimizi heder etsende
Beni başkasında görmeye seni mahkum ederim..
Nefesimden daha yakın ecel gibisin
Şakalaşmak gülmek güldürmek
Hediyelesmek kadar güzeldir
Ben sana hep dedim
Ve yine söylüyorum
Ben başkaları gibi değilim
Mesela her lafı hoş görürüm
Kalemim dertlidir, yüreğim yara,
Doğruyu söyledim düştüm bu dara.
Akı ak eyledim, karayı kara,
Hakkın divanında sızdım reisim.
Geceler şahittir uykusuzluğa,
Mâlumdur, hayat telaş,
Herkesin aşkı başından aşkın.
Fakat gönlümde bir kapı var,
Zamanın yok, bilirim,
Ne zaman elin boş kalırsa,
Uğrayıver yüreğime.
Mamak'ta demir kapı, kara zifir kara,
Aralandığında düşer, bir hançer, mazgaldan uzanan ele,
Zulmün adı sayım olur, her bir cana,
Bir kıyamet ki, sessiz, çığlıklar boğulur içinde.
Gergef işleyen el, nasırlı ve yaralı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!