Huzur dolsun gecen, uykun nur olsun,
Kalbinden öptüm ki, gönlün gül olsun.
Bütün dertler senden öte de dursun,
Seni Yaradan’a emanet ettim.
Gidiyorum ama, kalbim sendedir,
Bir kara kalemle bir kağıda,
Herkese herşeye şiir yazılabilir,
Senin dışında herkese ve herşeye...
Harfleri sana benzetmek zor,
Senli hece bulmak, cümle kurmak zor,
Belki aşktadır seni yazmanın çaresi,
Herkes mutlu zanneder,
Bilmez kimse düşünmekten delirdiğin anları
Kafana vura vura verdiğin onulmaz hasarları.
Tebessümle gizlersin amansız acıları
Ve seni hep mutlu bilirler.
Niye düştüğünü ne zaman kalktığını
Eskiden sadece sevdiğimi özlerdim.
Ve hep baskalarını düşünürdüm.
Ama artık kendimi çok özlüyorum,
Ve kendimi düşünüyorum..
Garip bir şekilde kendini kaybetme hali bu.
Kaybetmek ve bir daga bulamamak hali!
Sen ki geceme doğan bir güneşsin,
Gülüşünle en karanlık köşemi aydınlatırsın
Kalk ki o ışıkla uyansın dünya,
Bir tebessüm gönder, hayatın umutsuzlarına...
Gül ki, sen bir güzelliğe dönüş,
Ah canım, yanımda olsan bu dünya cennet,
Sensiz geçen her an sanki bir zillet.
Bu gönül sensiz virane bir memleket,
Seninle yeniden yeşerip, filiz veresim geldi...
Yokluğunda gözyaşım dinmez, sel gibi,
Rabbim seni nasıl da güzel yaratmış,
Özenmiş bezenmiş, tüm güzellikleri sana lutfetmiş
Ruhun nadide bir tat, tenine öyle bir renk katmış ki.
Beni kara balçıktan, seni ışıl ışıl nurdan halketmiş...
Ben seni seyrederken gözlerim hiç kapanmasın.
(Adam):
— "Sen niye bu kadar yorgun düşersin?
Dermanın mı bitti, dert mi seçersin?
Gözlerinden hüzün geçer, sezersin,
Söyle ey sevdiğim, bu efkâr niye?"
Q
Kaderin pamuk ipliği, gönlüme düğüm attı,
İki yabancı gönlü, bir anda aşk kuşattı.
Bir bakış, bir tebessüm değiştirdi hayatımı ,
Ruhumda açan bu çiçek, ilk görüşte yeşerdi.
Gönül kapım aralıktı, sen içeri süzüldün,
Diz çöküp önünde ikrar verdiğim,
Ruhuma son durak sen olur musun?
Gönül sarayıma mihrap serdiğim,
Gözümde en ak pak sen olur musun?
Yollarım aşınsa, dizim yorulsa,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!