Murat Ülkü Şiirleri - Şair Murat Ülkü

Bir buket uzatıyorum; bin yıllık kederi var,
Yaprağında saklıdır maziye ait yeminler.
Gül alını utançtan, lale gururdan alır,
Sanki dünya neşesi, bu dar bağda hapsolur.

Mevsimlerin elinden çalınmış ışıktır bu,

Bir buket uzattım bin yıllık keder,
Yaprağında maziden yeminler gizler.
Gül utanır kızarır, lale gururdan,
Dünyanın neşesi bu bağda hapsolur.

Mevsimler elinden çalınmış ışık,

Haydi, bir çay koy da beraber demlenelim,
Buram buram tüten dumanı, içimizi ısıtsın.
Sohbetin muhabbetin ahengine bürünelim,
Hüzünler uzaklarda birer anı olarak kalsın...

Ne güzel bir davet adam, samimi ve sıcak,

​Bir çığlık yankılanır, arşın en derininden,
Gökler ağlar bu dilsiz feryadın kederinden.
Kim duyar, kim anlar bu sessizliği?
Gazze'den yükselen, Kerbela'dan gelen sesi.
​
​Zamanın kumları döner, devran yine aynı,

​Bir çınarın dallarıyız; kökümüz bir, özümüz bir
Gönül diliyle konuşur, sileriz pası, kalmaz kir
Bu sofrada sevda pişer, her nefes bir taze şiir
Muhabbetle harmanlanan ne güzel bir aileyiz biz.
Q
Kimi Ozan olur çağlar, tarihin gür dili gibi

Bir daha benden haber alamazsan
Sahip olduğum her şeyle sevdiğimi hatırla
Seni hiç düşünmediğim bir öncelik yaptığımı
Bir başkası için yapamayacağım bir seçim
Önümde birçok yol, birçok insan varken
Ben sadece seni seçtiğimi hatırla

Bir damla gözyaşı gibi, düştün meleklerin avuçlarına.
Ruhumun en kuytu köşesinde, bir hüzünle yeşerdin.
Ne adını biliyordu kalbim, ne rengini gözlerim.
Yalnızca bir sezgiydi, çekeceğim çilenin habercisi.

Güneşin bile unuttuğu, gölgelerin büyüttüğü çiçeğim.

Bir deli var içimde kimseye göstermediğim ,
Onu hep aymaz gülüşlerimin arkasına gizlerim ,
Havadan sudan, siyahın içindeki nokta kadar beyazdan,
Bana bir tutam neşe mutluluk huzur çıkar
Saklarım içime en derine, iç çürüten hüzünleri ...

Bana hain demiş puştun birisi
Sebebi ne ise, bana de hele
Kavgadan korkar, cürmü hayvan irisi
Benle yüz yüze gelde yine bı de hele...

Kendisi sözde müslüman , Kuran görmemiş

Bir denizi tek başıma doldurmaktan yoruldum,
Kıyıda bekleyenin olmadığını bile bile.
Avuçlarımda biriken kumlar gibi dağıldı vaktim;
Artık rüzgâra yön vermekten, fırtınaya göğüs germekten vazgeçtim.

Kızgın değilim, bu öfkenin çok ötesinde bir yer,