Murat Ülkü Şiirleri - Şair Murat Ülkü

Eskiden bir derviş edası vardı,
Sükût sarmalında yâren sesleri...
Göz görmese bile sözler ayardı,
Yürekte saklıydı hayır duası.

Dilimizde kilit, gözümüzde fer,

Eskiden bu dilsiz sessizliği hayalinle bölüşürdüm,
Yokluğunda gölgene sarılır, derdimi ona anlatırdım.
Lakin o son gece her şey tersine döndü;
Sanki günahmışım gibi, hayalin bile ellerini çekti benden.
Senden kalan son sığınaktı o, son vefalı yalanım;
Şimdi o da senin gibi firari, o da senin gibi ihanet içinde...

Eskiler bir sırrı kefenler gibi,
Gözüyle görse de örter giderdi.
Gönül sarayında bir güven gibi,
Suskunluk iklimi sürer giderdi.

Görmediği şeye açmazdı ağız,

Eskisi gibi değilim, buz tuttu sanki üşüyor içim,
Her yüzde bir kahpelik, söndü artık yakan ateşim.
Riyayla örülmüş kalın duvarlar aştım usul usul,
Yalanın paslı zinciri, bıraktı geriye yorgun bir kul...

Canımı verecek kadar sevdiğim yüzler vardı bir zaman,

Sevdiğini diyene değil, sevgiyi gösterene inan
Yeminler etmesin aşkına, versinde bozulmaz güven
Bir tek seni bilmeli, fırtınada sığınacağı tek liman
İnanıp yürekten sevgine sevdana etmeli iman...

Savur saçlarını rüzgara dağılsın esmer hatun

Estağfurullah dedim, elime aldım, bıraktım,
Bıraktım ki sükûnet, en derin yaramı sarsın.
Ben ki tüm hikâyeleri kalbime sakladım,
Varsın beni, zamanın tozu toprağı alsın.

Ne bir kelam beklerim, ne de bir haykırış sesi,

Estağfurullah dedim, elime aldım, durdum,
Bir dertli feryattır, bendeki bu kalem;
Nice sırlar yükledim, nice yollar yordum,
Şimdi tahtı devrilmiş, sessiz bir alem.

Gövdesi eski bir rüya, ucu ise yaslı,

Gönülden gelen bir duygu, sevgiyle yoğrulmuş,
Evin, Sevginin sevdanın aşkın bizzat kendisi.
Duygusal bir ruhun bedende yansıması,
Sıcacık bir yüreğin, dilde en güzel ifadesi...

Kan bağı değil can bağı vardır, ruhunu sevgiyle besler,

Evlat ,düşünce sanma ki hallni biri soracak,
Allah'tan gayrı hiç kimsem yok senin,
Dünyaya yalnız geldin gidene dek öyle sürecek,
Söndürme ocağını bir daha yakacak harın yok senin ..

Bir rüzgarla nice ulu çınarlar devrildi yere,

Evvel kapısından girdiğin bağın,
Gülünü elinle derme sakın ha.
Zirvesine dek çıktığın o dağın,
Taşını yabana verme sakın ha.

Birlikte başladın, and içtin yola,