Murat Ülkü Şiirleri - Şair Murat Ülkü

Bu dünya bir rüya, uyuyan uyanır bir gün
Aldığımız nefesin hesabı sorulur bir gün
Sevgi, neşe, keder, duygular kaybolur bir gün
Sonsuzluğa varınca, herkesle yollar ayrılır bir gün.
​
​Güldüğün anlar, ağladığın sırlar

Bir gün, bir daha kesişirse yollarımız,
O eski, tanıdık hüzünlü aydınlıkta.
Çarpışırsa gözlerimiz, o lanetli an;
Sana yalvarırım, ne olur, öyle bakma.
​
​Ne olur, o hileli, o yalan dolan,

Bir gün anlarsın beni,
Sevmeyi, sevilmeyi,
Düşlemeyi, düşünmeyi,
Özlemeyi, beklemeyi,
Arzuyla istemeyi, umut etmeyi,
Herkese güvenmeyi.

Bir günaydın asılı kaldı camlarda,
Zaman dondu yandım, sert hicranlarda.
Sesin duyulmuyor, nefesin keder,
Tek bir kelam gelse, dünyaya değer.

"Müsait değildim", der durur dilin,

Bir gün daha geçti, koyu gölgesi uzun,
Eski bir şarkı gibi sustu sesi telefonun.
Ben bilerek yazmadım, bu ne ince hüzün,
Belki gelir bir 'nasılsın' nefesi, diye bekledim
​
Gönlümde bir yankı: "Unuttun bugün beni?"

Bir gün daha karardı, gün akşam oldu,
Yanında olmak isteği yine düşüncede kaldı,
Söyle ey cananım,
Şimdi ben bu şehrin
neresine sığayım..

Turuncu bir güneş doğar, rahmet saçar her yaprağa,
Mevlâ’nın zikri nakşolur, can kokan aziz toprağa.
Merhamet parmak ucunda, can verirken bir fidana,
Hızır yetişir imdada, nur olur her bir cana.
​
​Bir kedinin bakışında, gizli bin yıllık bir masal,

Gecenin bağrından bir haber geldi,
Yüreğim sarsıldı, dert beni buldu.
Gönlümün sultanı darda kalınca,
Bütün dünya sanki karanlık oldu.

Annenin haberi yaktı içimi,

​Yine sensizliğe açtım gözümü,
Kabuslar bağladı her bir sözümü.
Hasretin dondurdu gülen yüzümü,
Yokluğun dertli bir hal oldu bende.
​
​Güneş doğsa bile ruhum zindanda,

Bir hayale tutunmak gibi,
Elinde kalan tek şeyin
Bomboş bir hiç olduğunu
Zamanla anlamak...

Hayata sarıldığını zannetmek,