Bir hal oldu bende Şiiri - Murat Ülkü

​Yine sensizliğe açtım gözümü,
Kabuslar bağladı her bir sözümü.
Hasretin dondurdu gülen yüzümü,
Yokluğun dertli bir hal oldu bende.
​
​Güneş doğsa bile ruhum zindanda,
Sancın yankılanır her bir yanımda.
Adın bir giz gibi gezer kanımda,
Eksikliğin bitmez yol oldu bende.
​
​Karabasan çöker yorgun döşüme,
Acılar karışır tatlı düşüme.
Gündüzler düşmandır gönül işime,
Dünyam simsiyah bir kül oldu bende.
​
​Dört duvar dillenir derdimi söyler,
Zaman bu sızıyı bilmem ne eyler.
Sessizliğin şehri olmuş bu köyler,
Vuslatın çıkmaz bir fal oldu bende.
​
​Aynalar küskündür bakmaz yüzüme,
Gurbet mühür vurdu her bir izime.
Sözlerin bir ateş düştü özüme,
Yüreğim savrulan tül oldu bende.
​
​Umutlar bir yorgun kuş gibi suskun,
Gönlüm bu zamansız gidişe küskün.
Ömrümün rotası sadece sürgün,
Gözyaşım çağlayan sel oldu bende.
​
​Her akşam ufkumda batar hayalin,
Bitmez bu azabı şu istikbalin.
Hali perişandır sensiz bu kulun,
Dertlerin bir koca bel oldu bende.
​
​Hasretin celladım ömrümü yolar,
Bahçemde çiçekler açmadan solar.
Sensiz her nefeste hüzünler dolar,
Ölümden beter bir hal oldu bende.