Bir Günaydın asılı kaldı Şiiri - Murat Ülkü

Bir günaydın asılı kaldı camlarda,
Zaman dondu yandım, sert hicranlarda.
Sesin duyulmuyor, nefesin keder,
Tek bir kelam gelse, dünyaya değer.

"Müsait değildim", der durur dilin,
Sevda yollar bulur, olsa niyetin.
Kalabalık içre, ücra bir yerde,
Sızlamaz mı için, aklın nerede?

Seni öyle sevdim, kendimi sildim,
Bütün yollarımı, yolların bildim.
"Layık değilim" le, kırma gönlümü,
Ruhun can suyudur, anla halimi.

Sen sustun ben yandım, gölgeni izledim,
Bencil değilsin de, yorgun her adımın.
Ömür biter lakin, sönmez bu yangın,
Bu can vazgeçer mi, olsa da dargın?

"Yazamazdım" deme, her an aradım,
Gözüm ekranda hep, teselli aradım.
Bir harf yeterdi ya, gönlümü almaya,
Razıydım "iyiyim", desen kanmaya.

"Cahilim" diyerek, yakma canımı,
Kendi elinle kes, akıt kanımı.
Sen bende bir tane, eşsiz sahnesin,
Sitemim sevdadan, sen bana nefessin.

Özür dileme hiç, bencil değilsin,
Bir tek gözyaşınla, bağrım delinsin.
Vakit ayır bana, hüzünler bitsin,
Bir ömür beklerim, geçmem izinden.

Molada, kuytuda, adın bir hece,
An beni sevdiğim, her kuytu gece.
Hattın kapalıysa, kalbin açık kal,
Yükün sevda olsun, aşkı benden al.

Uyu rüyan huzur, uykun aşk dolsun,
Kırdıysam affet ki, sükun yâr olsun.
Yorulmam sevmekten, sitemim hasretten,
Garip Murat geçer mi, hiç nurlu cennetten?

Sözüm sözdür gülüm, namerdim dönersem,
Söküp atsalar canı, vazgeçmem ölsem.
Sen benden geçsen de, ben geçmem bizden,
Kimse silemez ki, bizi bu baki izden.