Muhakeme bitti, hüküm devrildi,
İradem bir ince sapa sarıldı.
Akıl darmadağın, fikir yoruldu;
Hesap sorulmaz, kime darıldı?
Suçlayamazsın sen bu meczup canı,
Hangi kanun tutar damarda kanı?
Mühürlendi dilim, unuttum dünü;
Aşk yıktı feleği, eski cihanı.
Gönlümde aşk varsa, gayrıya yer yok,
Kendi ışığından başka fener yok.
Hürriyet dediğin prangaymış meğer;
Bu kutlu zindandan özge siper yok.
Mantık bir gölgeydi, güneşte soldu,
İrade firarda, kalp aşkla doldu.
Sorumlu tutulmaz mecnun olan baş;
Vicdan dahi sustu, aşk hâkim oldu.
Hesap kitap bilmez, rakama sığmaz,
Aşkın yağdığı yere karlar yağmaz.
Kendi varlığıyla kuşatır ruhu;
Ondan özge bir ses kalbe uğramaz.
Sana sultanlık yakışır, bana hayret,
Sen vezir tahtında, ben ise hasret.
Aşkın kuralıdır: Seven hep mahzun;
Sevilen baş tacı, sevene minnet.
Zerre pişmanlığım yok bu halimden,
İrade söküldü, çıktı elimden.
Suçlu arıyorsan aşka bak dostum;
Ben geçtim kendimden, geçtim dilimden.
Hesap sorulur mu bir meçhul kuldan?
Mecnun’u kim tutmuş gittiği yoldan?
Aşkın olduğu yer aşka aittir;
Ayıramazsın ki gülü dalından.
Kayıt Tarihi : 10.04.2026 19:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!