Muhâkeme Şiiri - Visal

Muhâkeme

Gönlümün duvarında paslı izler, kapanmayan yaralar
Visal bu hayatı izlemeye gelmiş meğer
Şiirlerim bi miğfer
Kendime bir gençlik borçluyum,
Visal çık şu dramadan ve gençliğimi geri veer..

Her gece kendime karşı açtığım savaşlarım
Bi mağlup bi nâ mağlup öyle böyle yaşarım
Ölmek değil zor olan şey, yaşarken eksilmekmiş
Yaş alıp durmuşum ama yaş olmuş sanki yetmiş

Ciğerler olmuş küllük ,
Yaşam , bir günmüş.
Beceremedim ya yaşamayı yaşam bana hep gülmüş.

Yerde gökte tabiatta aradım hep mânâ
Her biri bir rânâ
Hay'dan geldim ya gidiyorum Hû'ya...

Bir fotoğraf kadar uzağım eskiden gülen yüzüme
Tüm anılar karabasan olupta çöker gece üstüme
Çok liman terk ettim diye denizci sandılar beni
Halbuki fırtınalardan kaçarken kaybettim kendimi