Mütemâdiyen Şiiri - Visal

Sabır dediğin şey tükenen bir kaynak
Sevmek alışkanlık, bıraksam eksik kalacak
Ahvalim kırık dökük, ne etik ne estetik
Ama içimde patlayan sahneler… Dramatik

Mütemadiyen iç hesap, bitmeyen devinim
Sükûneti aradım lebi derya evim
İrtifa kaybındayım, düşüyorum yavaşça
Tutunacak dal yok… bu nasıl bir iç savaş hâlâ

Dünya koca mekân, ben içinde zerreyim manen
Gülüşümde yangın var, susuşumda bin matem
Bir göz gördüm alevden, ruhum düştü kor derken
Ben visale yürürüm… varamasam da bil sen

Bu şehir duvar gibi, sesim yankı yapar boşta
Gönlüm harap bir han, dualarım kaldı yolda
Her adımımda hicran, her köşede bir pusu
Ben kendimi aradım, bulduğum hep aynı kuyu

İfade biçimim sert ama içi kırılgan
Gülüşüm formalite, aslında bir yalan
Kendime yazdığım notlar hep şifreli
Çözmeye çalıştım ama ben bile yetmedim