Bayram günü Şiiri - Murat Ülkü

Bayram günü herkes neşeyle güler,
Benim ise gözümden yaşlar süzülür.
Gelen şenlik gönlümde dert eler,
Hasretin yüküyle boynum bükülür.

Kapılar çalınsa gelenim olmaz,
Vefasız dünyada derman bulunmaz.
Mezarın başında sesim duyulmaz,
Toprak kucağında kalbim sıkılır.

El öpmeye diye yola düşerim,
Mezar taşlarıyla dertleşir dururum.
Her bayram sabahı yanar pişerim,
Gözümün yaşları sel olup akar.

Gariptir bu dünya kimseler bilmez,
Gidenler bir daha geriye gelmez.
Acı diner sanma, yürekten silmez,
Ömür defterinden yaprak dökülür.

Bayram dedikleri neşeli andır,
Benim her nefesim büyük figandır.
Dünya dediğin de koca bir handır,
Girenler çıkarken canı yakılır.

Şekerler duruyor tabakta taze,
Kimse derman olmaz bu gizli söze.
Kader böyle vurmuş her anımıza,
Vuslat hayalleri yere yıkılır.

Sofra kurulurken yerin boş kalır,
Boğazda lokmalar düğüm bağladır.
Sensiz geçen günler ömrümü alır,
Hasretin ateşi içten yakılır.

Komşular toplanır bayramlaşmaya,
Gücüm mü var artık dert paylaşmaya?
Mahkum olmuşum ben hep ağlamaya,
Talihim karadır, bahtım sıkılır.

Yaralar sızlar da kapanmaz asla,
Gönül yorulmuştur bunca bir yasla.
Uzanıp yatsam da toprakla, taşla,
Gurbetin yolları bize çekilir.

Garip Murat der ki dünya bir hancı,
İçimde sönmeyen bitmez bir sancı.
Bayramın neşesi bize yabancı,
Her gelen bayramda canım yakılır.