Vuslat, gönül bağımda açan saklı gül,
Sözden öte bir lisanla parlayan nur.
Her mısraya dokunan o narin el,
Ruhumda çağlayan derin bir huzur.
Ben yazarken saklı kalan her hece,
Senli hayallerim yıkılalı çok oldu,
O eski coşku, o heyecan kayboldu.
Vuslata umudu aklına sokma,
O yollar bizden artık çok uzakta...
Seninle yollarımız çoktan ayrıldı,
Ayaz gecenin dinlenmemiş deminde,
Vuslata çok uzak cümleler eşiğinde,
Boynu bükük kalıyor sesli sessiz harfleri,
Göz yaşıyla suluyor yarsiz açan gülleri...
Seven insan sevilenle yarışmaz,
Bir nehir akıp gider, denize varamaz bazen,
Yine de okyanusu taşır içinde,
serinden,
Bir tohum düşer toprağa, brlki filizlenemez hemen,
Ama umudu saklar özünde, sessizce, derinden.
Bir seni istiyorum, birde senden merhaba
Gözlerim gözlerinle uyansın sabaha
Aydınlandı ışıl ışıl renk geldi senin ile dünyama
Ya gönlümü al, ya al ömrümü, sensiz kalmayım...
Benim adım, bir tek senin adın ile anılsın
Kıskançlık ateş olmuş, sarmış her yanı,
Erkekler unutmuş, ne idi aşkın fermanı.
Kadınlar utanmaz olmuş, epeyden beri,
Nerede o edep haya, nerede o sevgi?
Çağımız çöl olmuş, kurumuş her yer,
Yabancı söylese duyulmaz sesi,
Dostun bir kelâmı keser nefesi.
Gönül sarayının tek efendisi,
Kırarsa onarmaz kimse o yeri.
El eli kırarsa acısı geçer,
Yağmurun duası taze yaprağa,
Güneşin duası kara toprağa.
Benim de duam şu fani dünyada,
Ermektir el ele nurlu şafağa.
Sevdiklerim daim mutlu olsunlar,
ADAM:
Yakar içimi her nefes, her sabah doğan güneş,
Sensiz bu şehir zindan, sensiz her an bir ateş.
Mesafe denen kahır, kalbimde bir yara, kör,
Gelsen, erirse buzlar, can bulur o an bu çöl.
Duvarlar yükseldi önümde, görmez misin?
Yakında değilsin de hem ruhum hem kalbimde,
Devrimci bir yâr sevdim dünya değil umrumda.
Uzakta olsan da sen, her an yanı başımda,
Seninle solurum ben dünya değil umrumda.
Gözlerin ki adalet, elin ki isyan olmuş,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!