Sen..!
Öyle güzel öptün ki,
Ben..!
Tüm ölenleri unutturdun...!
Ne işin var benim burada,
Sen, bana her hecede aşkı kandıran kadın,
İçten sözlerinle ruhumu usandıran kadın.
O duygu dolu gözlerinle şiiri boyatan kadın,
Manalı bakışınla her gece beni oyatan kadın.
O çocuksu gülüşlerinle ömrüme dolan kadın,
Uzaktan yakına düşen, uzaktan sevdiğim yalan kadın.
Aklım gidiyor , sen benden gidince,
Delice özlüyorum, durma gel artık!
Tatlı dilin yüreğin gibi naif ve ince,
Güzel gülüşünü özledim, durma gel artık...
Ezberledim her şeyini her yerini bir bir,
Beni de yakıp kül etti o son bakışın,
Sonra bir fırtına koptu içimde, kara kış.
Avucumda solgun bir çiçek,
Adı 'kokun'.
Yüzümde ellerin, gözümde yaşın.
Sen benim iyi olma ihtimalimsin
Sen benim yaşama tutunma sebebimsin
Sen benim ömrümün kalan yanısın
Sen benim tek derdim derdimsin
Sen benim derdimin tek dermanısın
Sen benim günahlarımın tövbesisin
Sen benim iyi olma ihtimalimsin
Sen benim yaşama tutunma sebebimsin
Sen benim ömrümün kalan yanısın
Sen benim tek derdim derdimsin
Sen benim derdimin tek dermanısın
Sen benim günahlarımın tövbesisin
Sen benim, kanımda dolaşan nar ateşim,
Söz dinlemez arzularım zır deli neşem,
Her yanışımda sen, her tutuşmamda sen,
Çözülmez hecesin sen, yüreğimde saklı kalan...
Peşinden bir deli bir rüzgâr gibi koşarım,
Sen benim en ince sızımsın, satırlara dökülen,
Sen, bin yıllık suskunluğumun o ilk hecesi.
Ben seni her kelimeye kanımla mühürleyen,
Ben, senin yazılmamış yazgınım, son nefesin.
Sen bendeki o görünmez aynasın, sırdaşım,
Beni bana gösteren, sadece sen bilirsin.
Sen benim için
Özel bir insansın...
Seni dinlemek,
Seninle konuşmak,
Seninle gülmek,
Seninle ağlamak,
Sen benim sabrım şükrüm duamsın,
Dilediğim beklediğim
Ama kavuşamadığım!
Her hücremle hissettiğim,
Fakat! dokunamadığımsın!
Ve böylesine büyük severken,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!