Bazan bir düş kurarsın Şiiri - Murat Ülkü

Bazen bir düş kurarsın, gerçekle yarışır,
Bazen gerçekler, kabuslarla karışır.
Yalan dünya dediğin, bir nefeslik yol imiş,
Seven kalp her zaman, acıyla barışır.

Zalimin kızı derler, yüreği taştan mıdır?
Gözündeki o nemler, kandan mı yaştan mıdır?
Aklından geçenleri, bir ben bilsem ne fayda,
Bu fırtına koptuğu, o çatık kaştan mıdır?

Yağmur camda ağlarken, içimdeki kor yanar,
Sessizliğin içinde, eski bir yara kanar.
Bir rüya olsa her şey, uyansak şu geceden,
İnsan olan her daim, verdiği söze inanır.

Gidilen yollar ıslak, dönülen yerler karan,
Hani nerde ey gönül, o sızını bir saran?
Muhannet sofrasında lokma boğazda kalır,
Zalimden vefa bekler, her gün kapın vuran.

Gördüğün bir serapsa, uyanmak zulüm gelir,
Yalan olan her sevda, bir gün kapıda kalır.
Gönül terazisini doğru tutamazsan eğer,
Seni vuran o hançer, yine senden el alır.

Ecel dedikleri o an, bakarsın boşluğa sen,
Ruhun çekilir gider, kalır geride beden.
Sert rüzgarlar estirir, aklındaki o şüphe,
Vazgeçmek zor gelir mi, sevdayı terk edenden?

Yıkılan hayallerin, enkazı ağır olur,
Sabır dediğin taşın, çatlaması zor olur.
Bir rüya uğruna ki, ömür verdik boş yere,
Gerçeğin sillesiyle, her yanın kahır olur.

Bakıp da görmediğin, bir çift gözdür o zalim,
Seni sormayan dildir, perişan eden halim.
Şu karanlık gecede, şimşekler çaksa bile,
Aydınlığa çıkmaya, yetmiyor hiç mecalim.

Sitemim kendimedir, ellere sözüm kalmadı,
Bu gönül bahçesinde, tek bir gülüm kalmadı.
Bazen gerçekler biter, rüyalar başlar ama,
Uyanıp bakmaya hiç, dermanım da kalmadı.

Nihayetinde hayat, bir varmış bir yok imiş,
İnsan dediğin meğer, dert yükünde çok imiş.
Gerçekleri düş sanıp, avunurken bu yürek,
Zalimin her bakışı, kalbe saplanan ok imiş.