Gönül sarayımın baş tacı sensin,
Ruhumun içindeki ilacı sensin.
Vuslatın en tatlı sevinci sensin,
Lakin nasip olmayan yar imişsin sen.
Gözümün ferinde izin kalmıştı,
Dizimin bağında sızın kalmıştı.
Yüreğimde bitmez yazın kalmıştı,
Lakin nasip olmayan yar imişsin sen.
Adını andıkça titrerdi sesim,
Seninle alırdım her bir nefesim.
Dar gelirdi sanki dünyaya kafesim,
Lakin nasip olmayan yar imişsin sen.
Dualar eyledim gece boyunca,
Boynumu bükerdim ismin duyunca.
Seni bir can gibi tenden duyunca,
Lakin nasip olmayan yar imişsin sen.
Kaderin çizgisi farklıymış meğer,
Aşkımız dünyaya olsaydı değer.
Boyun eğmek varmış bükülse eğer,
Lakin nasip olmayan yar imişsin sen.
Bana ait dedin bana aittin,
Hayaller içinde en büyük rahtın.
Neden böyle kara yazıldı bahtın?
Lakin nasip olmayan yar imişsin sen.
Ayrılık rüzgarı esti derinden,
Söktü kalbimi de sanki yerinden.
Bir haber gelmedi nazlı pirinden,
Lakin nasip olmayan yar imişsin sen.
Gidişin sessizdi gidişin acı,
Dinmedi gönlümün bitmez utancı.
Sanki bu yollarda hep bir yabancı,
Lakin nasip olmayan yar imişsin sen.
Helalindir dedim özümdür dedim,
İki dünyada da gözümdür dedim.
Sana söylenen son sözümdür dedim,
Lakin nasip olmayan yar imişsin sen.
Garip Murat der ki bitti bu rüya,
Yalanmış bu dünya faniymiş güya.
Gözyaşım dönüştü koca bir çaya,
Lakin nasip olmayan yar imişsin sen.
Kayıt Tarihi : 10.04.2026 16:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!