Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Bir sana tutkunum, bir de maviye;
Isırgan bakışlarında mat olurum.
Çözemez gizemini, hiç bir hafiye;
Kirpiklerimde eşkâlin, seni solurum.

Kıyametler son bulur gülüşünle;

Merhabanla yüz yıllık uykudan uyandı,
Yalnızlığa müebbet duygularım.
Aklımdan sökemediğim gözlerin,
Aydınlattı küflü odamın duvarlarını.
Güneş buluttan sıyrıldı, ısındı yüreğim;
Çekilen kanlar geri geldi yeniden.

Ömrümün sürgün bakışlı kadını,
Gözlerinde aşk iksiri içmişim.
Yüreğime kazımışım adını,
Dilimden düşürmeden yâdını,
Dizelere seni geçiyorum mavişim.

Bu gün keyfim yok,
Esiri olduğum internet koptu,
Giremedim gün boyu.
Malum ayın on beşi.
Dağıtılacak borç çok.
Ne ilham kaldı, ne imge,

Bir gölge gibi düşerim peşine,
Sensiz yaşantımın tadı olmaz ki;
Ansızın çekip gitsen, yerin dolmaz ki.
Şiirlerim kanar, yas tutar gidişine;
Sararır düşlerim, hüzünlerim solmaz ki.
Bir gölge gibi düşerim peşine,

Hayat kopardı saçlarımdan siyah telleri,
Yüzümde yılların imzası çizgiler yorgun.
Baharda açar sevdanın hercaî gülleri,
Yalnız bülbüller değil, sazlar-ezgiler yorgun.

Med-ceziri geçti gözlerinin, sular durgun;

Neden boynun bükersin,
Melül melül bakarsın,
Ciğerimi yakarsın?
Yüreği yaralı ceylan,
Bahtı karalı ceylan.

Rüya gibi tatlısın, su kadar elzem,
Bir kuğu misali mavi gölümde
Süzüldükçe, katmerleşir özlem.
Bir şebnemsin gonca gülümde,
Çözüldükçe devleşir, sendeki gizem.

K üheylanlar gibi şahlandı yürekler,
I şıtıp karanlığı, ufuklar açıyorlar.
R engi altın başaklar, desen desen çiçekler,
I lgıt ılgıt esen garbi yeliyle cilveleşiyorlar.
K ırlangıçlar öbek öbek, yuvalarına döndü leylekler;
H alaya durmuş sevgiler, baharı yaşıyorlar.

Beldeme güz yağmurları düşüyor,
Saçaklara sığınmış ürkek kuşlar;
Çadırkentte mülteciler üşüyor.
Gözlerden süzülürken inci yaşlar,
Kezzap misali bağrımı deşiyor.