Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Gün olur terk edip, yaban elleri,
Kaçıp geleceğim, sabret sevdiğim.
Çığ düşüp kapatsa, bütün yolları,
Açıp geleceğim, sabret sevdiğim.

Köze koyduğun çay, almadan demi,

Çıktı rüzgâr, yağmur yağdı, toz geçti,
Dallarından narlar düştü gelmedin.
Geçti bahar, mahmur yazlar, güz geçti,
Yollarına karlar düştü gelmedin.

Günün her anında, seni anarım,

Şimşekler çakıyor şehrimde yine,
Kışın son demleri, bahar gelirken.
Tutundum yaşama, sensiz bir güne,
Şakağımdan inen yaşı silerken.
Ben gerili yay, sen menzilsiz oktun,
Saçlarıma yağmur düşerken yoktun.

Zaman durur o gün, mazi canlanır,
Senede bir Ceyhan buluşmamızda.
Yüzlerde tebessüm, ortam şenlenir,
Diller şakır Ceyhan buluşmamızda.

Pamukeli ruhu bizde yaşıyor,

Bana benden yakın fakat uzaksın,
Etrafımı sağır duvarlar sarmış,
Sevene şu dünya ne kadar darmış;
Dokunamam sana çünkü yasaksın,
Bana benden yakın fakat uzaksın.

Tarihi yerleri, tek tek ziyaret,
Etmek istiyorsan, kaç gel Payas'a!
Yemekler pek leziz, eller hamarat,
Tatmak istiyorsan, aç gel Payas'a!

İskender Dara'yı, yenmiş bu düzde,

Mağrur bir masalsın, pembe bir düşsün,
Kar beyaz tenine yakışır her renk.
Gülümse ki sevda kuşları coşsun,
Zifir gecelerle ediyorken cenk;
Çimen gözlerinden yakamoz düşsün,
Ruhum girdapları çarçabuk aşsın,

Vuslat umuduyla sevinçle dolan,
Gözlerimde donmuş, yaşlar bekliyor.
Yalnız ben değilim, özlemli olan,
Pencereme konmuş, kuşlar bekliyor.

Buhar oldu zaman, ne de tez geçti,

Sevdan için çektim, türlü cefayı,
Kıymetim bilinmez, köz-kül olsam da.
Kimse hatırlamaz, şimdi vefayı,
Aşk bağında şeyda bülbül olsan da;
Gül dalına konma, pişman olursun,
Seni kıranlara, düşman olursun!

Yerle yeksan şimdi, Hatay, Kırıkhan,
Duvarı kalmadı, yaslanacağım.
Nasıl dayansın ki, buna yürek, can?
Yarım, noksan hâlde, yaşlanacağım.

Uykuda ansızın, sarstı zelzele,