Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

At sırtında nice kıtalar gezdik,
Şanlı mazimiz, özümüz var bizim.
Gönüllere sevgi, hoşgörü yazdık,
Tarihte mühür, izimiz var bizim.

Bir gergefte işlenmişiz dantele,

Gereği yok önden çığır açmaya,
Karda koşanlara, izler kâr etmez.
Alışkındır dünden, ağu içmeye,
Korda pişenlere, buzlar kâr etmez.

Nasihat etmeyin, nutuk çekmeyin,

Kelaynaklar döndü Mısır’dan, Nil’den.
Sen gelmedin, kaç bahardır
Gelmedin...
Sordum ahvâlimi;
Anlamadılar dilden.

Bir simit üç zeytin, demli çayım var,
Kim demiş asgari ücret yetmiyor?
Gazoza ne hacet, çeşme suyum var,
Kim demiş asgari ücret yetmiyor?

Bünyem alışamaz maaş zammına,

Bu gece yolcuyum Harem'de, elveda İstanbul'a.
Seni görmek nasip olmalı, her kula.
Kimine altın olmuş toprağın, taşın.
Kimini de muhtaç etmişsin bir çula.

Kimine sığınacak liman, kimine yavan ekmek aşın.

Sevenler uyumaz, yollara düşüp,
Kaçalım seninle, bir gece vakti.
Kayan yıldızların peşinden koşup,
Uçalım seninle, bir gece vakti.

Rehavetler kabus gibi çökmeden,

Kaç güz, kaç kış geçti, saydın mı bilmem?
Gözlerim yollarda, bakıyor mahmur.
Yitirdim neşemi, kayboldu gülmem,
Şimşekler çakıyor, şakıyor yağmur.

Saçaklara sinmiş, üşüyor kuşlar,

İçten içe sardı, sızlayıp durdu,
Görünmüyor nerde, yara dediler?
Kanadımı kırdı, yerlere vurdu,
Çırpınırken zorda, sara dediler.

Şehirler dramı, indiremezken,

Vuslat umuduyla sevinçle dolan,
Gözlerimde donmuş, yaşlar bekliyor.
Yalnız ben değilim, özlemli olan,
Pencereme konmuş, kuşlar bekliyor.

Buhar oldu zaman, ne de tez geçti,

Yerle yeksan şimdi, Hatay, Kırıkhan,
Duvarı kalmadı, yaslanacağım.
Nasıl dayansın ki, buna yürek, can?
Yarım, noksan hâlde, yaşlanacağım.

Uykuda ansızın, sarstı zelzele,