Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Çok şükür kırk sekiz yaşına girdik,
Dünyanın her türlü halini gördük,
Hayat hamurunu, çileyle kardık;
Zevk-i sefa değil, gamdan hoşlandık,
Yıllar tırpanladı, biçti, yaşlandık.

Diyemedim bir gün, sana merhaba!
Nerde kaldın, nerde, bizim araba?
Gerçek idin, döndün, sanki seraba,
Nerde kaldın, nerde, bizim araba?

Denize girmeden, yaz geldi geçti,

Nerde sevdiklerimiz, göçtüler teker teker?
Gidenlerin yerini, kimseler doldurmuyor.
Bozuldu ağız tadı, ne yapsın tatlı şeker?
Tebessüm etsem dahi, ruhum hiç aldırmıyor,
Yürek buruk olunca, bayramlar güldürmüyor.

Kavunlar yetişti, narlar kızardı,
İncir, üzüm oldu, nerdesin Meyrom?
Sen yokken Kırıkhan, bana mezardı,
Betim, benzim soldu, nerdesin Meyrom?

Anladım senmişsin, şehre can veren,

Aradım, taradım, haber yok, iz yok,
Beni sol yanımdan vuran nerede?
Takvimler sarardı, bahar yok, güz yok,
Beni dertten derde süren nerede?

Bülbül güle dargın, ötmüyor artık,

Erik ağaçları çiçeğe durdu,
Saatin tokmağı kaç kere vurdu?
Dönmemek üzere terk ettin yurdu;
Mutluluk mu buldun, murad mı aldın?
Papatyalar açtı nerede kaldın?

Yağmalanmış bu atlası terk edip,
maviye koşalım seninle.
Siyahtan başka tonları fark edip,
mahzun yalnızlığın ipini çekip,
maviye koşalım seninle.

Kuş gibi uçup giden, çocukluk anlarımı,
Muşlu Tepesi’nin zor yokuşunda aradım.
İçim içime sığmaz, coşkulu yanlarımı,
Karasu Çayı’nın gür akışında aradım.

Bitmiş eski sevdalar, vefa hani nerede?

Yüzüm gülmez, ta ezelden,
Kırma beni, çilem çoktur!
Fayda gelmez, her güzelden,
Germe beni, halim yoktur!

Dokunma hiç, gönül yaslı,

Yollarına baka baka yoruldum,
Meyro geri dönmen, zor mu bu kadar?
Senden başkasına, sanma vuruldum,
Meyro sana ölen, var mı bu kadar?

Ulaşmıyor artık, haber, selamım,