Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Gün olur terk edip, yaban elleri,
Kaçıp geleceğim, sabret sevdiğim.
Çığ düşüp kapatsa, bütün yolları,
Açıp geleceğim, sabret sevdiğim.

Köze koyduğun çay, almadan demi,

Çıktı rüzgâr, yağmur yağdı, toz geçti,
Dallarından narlar düştü gelmedin.
Geçti bahar, mahmur yazlar, güz geçti,
Yollarına karlar düştü gelmedin.

Günün her anında, seni anarım,

Şimşekler çakıyor şehrimde yine,
Kışın son demleri, bahar gelirken.
Tutundum yaşama, sensiz bir güne,
Şakağımdan inen yaşı silerken.
Ben gerili yay, sen menzilsiz oktun,
Saçlarıma yağmur düşerken yoktun.

Tebessümünle dönüyor dünyam,
Hüzün ilişmesin tenine.
Hasta olduğunda, puslanır aynam,
Solar papatyalar.
Zakkum tadını alır her şey,
Çöker hazin bir hazan.

Sanma bir an, unuturum!
Kelam, şiir, yazımdasın.
Türkülerle tanıtırım,
Çalan mahur, sazımdasın.

Güneş güler, sırma saçar,

Niçin rengin solgun, safrana dönmüş,
Ben gibi çile mi çektin sarı gül?
Volkandım bir zaman, lavlarım sönmüş,
Yeniden solumu, yaktın sarı gül!

Ayrılık korkusu, hayli sarmışken,

Uzaklara dalmış, kalmışım öyle,
Zemheriler geçmiş, hiç haberim yok.
Vakit nasıl akmış, su gibi böyle?
Kırlar çiçek açmış, hiç haberim yok.
İçimin alevi, harı kat kat ya,
Yüreğim yaralı, sarı papatya.

Gurbeti bitirip, çok geç olmadan,
Bas kapı zilime, gir usul usul!
Mecalim tükenip, yüzüm solmadan,
Bak mahzun hâlime, gör usul usul!

Kaç vakit yolunu, beklediğimi,

Gözlerimi açarken, fitne dolu bir çağa,
Geçmişini hor gören, dünsüzlere şaşırdım!
Gösterişte zirvede, biner özel uçağa,
Kendini ünlü sanan, ünsüzlere şaşırdım!

Konuşunca kahraman, vatan, millet, Sakarya,

Soldurdun bahçemin ak güllerini,
Payıma düşen güz sarısı mıdır?
Öfkeyle savurdun aşk küllerini,
Şimdi sızlanmanın sırası mıdır?

Vefa çeşmesinden hiç su içtin mi?