Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Bana yüklemişsin bütün günahı,
Gözlerinin hiç mi kabahati yok?
Zor ederdim işven ile sabahı,
Nazlarının hiç mi kabahati yok?

Yeniden doğmuştum bir selamınla,

Nerde kaldın diye, direk sorma hiç?
Dikti, uzdu yollar, tez gelemedim.
Derde saldın diye, bırak sarma hiç,
Aktı, sızdı allar, bez dolamadım.

Yok ettim o paslı, yırtık resmini,

Gün batımı ufka doğru bakarak,
Daldım kıyısında, şehr-i Hatay’ın.
Aşk uğruna teni, bağrı yakarak,
Soldum ziyasında, şehr-i Hatay’ın.

Ne Asi vefalı, ne Gül, ne Meyri,

Bak şu dünyanın işine,
Düşmüşüz uğraş peşine,
Girdik kırk yedi yaşına;
Geçiyor ömür, geçiyor.

Gençlik çabuk göçtü gitti,

Karıncalar yuva yapmış gövdene,
Dalların meyvesiz, elma ağacı.
Öylesine yorgun gördüm bu sene,
Kolların dermansız, elma ağacı.

Ben gibi seni de alt etmiş zaman,

Kalbinde şükür, dilinde zikir,
İster zengin olsun; isterse fakir,
Hiç bir kulu görmeden hakir,
Dön ey gönül, hoşgörüyle dön!

Huzuru arama köşkte, sarayda.

Koştum yar peşine, damla yılmadım,
İlden ile sürdü, çevirdi yollar.
Düştüm har döşüne, gamla ölmedim,
Aldan ala vurdu, kavurdu çöller.

Balı bırak, paslı zehirler içtim,

Bu gece uyuma gel sahile!
Öylesine yorgunum bir bilsen.
Koşturdun peşinden düşürdün dile,
Sarardı benzim, soldu ten,
Yıllar sensiz geçti nafile;
Yokluğun kâbustu,

Aramıza hendek, sınır çekildi,
Hasret, firak girdi, çevirdi teller.
Kimi asfalt, kimi toprak, kimi çakıldı,
İlden ile sürdü, savurdu yollar.

Koştum Mecnun gibi Leyla peşine,

Bırak işi, stresi, kalabalığı,
Ver elini çıkalım bizim yaylaya!
Ani ve usulca olsun gidişimiz.
Söyleme bence;
Fatoş’a, Meryem’e, Ayla’ya…