Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Ömrümü harcadım boşu boşuna,
Gündemimden düştün, kusura bakma!
Sözlerim dikenli, gitmez hoşuna,
Sınırları aştın, kusura bakma!

Sevgimi taç edip öyle sunmuştum,

Ayda olmaz ise, yılda bir kere,
Sorsan, ölür müsün limon çiçeğim?
Ellerini merhem diye sol yere,
Sürsen, ölür müsün limon çiçeğim?

Saçlarıma erken düştü beyazlar,

Yağışlar çoğaldı, esiyor yeller,
Yükünden eğildi, esniyor dallar,
Yalnız ben değil ki, küsüyor yollar;
Ruhumun can suyu, ebet-ezelim,
Limonlar sarardı, yoksun güzelim!

Senden ayrı dünyam, soğuk zifiri,
Dinmiyor melâlim, aşk çıramı yak!
Cemre ol düş, bitsin süren zemheri,
Gitsin çorak halim, yeşil yeşil bak!

Hasretinden deli, divane oldum,

Sana durgun bir gökyüzü,
Engin bir deniz bırakıyorum.
Beni her düşündüğünde,
Tüm işleri bir kenara bırak,
Mavi mavi bak!

Sen mavi menekşem!
Bir rüyadan mı, yoksa Kafdağı’ndan mı?
Düştün ıssız vahalarıma.
Erittin yalnızlığın buz dağlarını,
Başlattın ikinci baharı,
Dindirdin ah-u zârımı.

Yağmalanmış bu atlası terk edip,
maviye koşalım seninle.
Siyahtan başka tonları fark edip,
mahzun yalnızlığın ipini çekip,
maviye koşalım seninle.

Kuş gibi uçup giden, çocukluk anlarımı,
Muşlu Tepesi’nin zor yokuşunda aradım.
İçim içime sığmaz, coşkulu yanlarımı,
Karasu Çayı’nın gür akışında aradım.

Bitmiş eski sevdalar, vefa hani nerede?

Yüzüm gülmez, ta ezelden,
Kırma beni, çilem çoktur!
Fayda gelmez, her güzelden,
Germe beni, halim yoktur!

Dokunma hiç, gönül yaslı,

Yollarına baka baka yoruldum,
Meyro geri dönmen, zor mu bu kadar?
Senden başkasına, sanma vuruldum,
Meyro sana ölen, var mı bu kadar?

Ulaşmıyor artık, haber, selamım,