Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Unutma ebedi, sürmeli gözlüm,
Aklında, fikrinde, bir ben olayım.
Ey şimal yıldızım, nurani yüzlüm,
Elma yanağında, bir ben olayım!

Bakınca göreyim, solum-sağımda,

Gurbette heba ettim, en güzel yıllarımı,
Çığ devrilip üstüme, kapatsa yollarımı,
Fırtınalar koparsa, en kavi dallarımı;
Bilsem ki zemheride, donarak öleceğim,
Karda çığır açarak, yanına geleceğim.

Sen yokken etrafı, sardı sarmaşık,
Ne seni unuttum, ne yeminleri.
Hayallerim yarım, düşler karmaşık,
Kokluyorum şimdi, yaseminleri.

Kaç yıl oldu gittin, sayamıyorum?

Gidişinin hüznü taze duruyor,
Öksüz kaldığımdan beri gülmedim.
Bedenim şefkatli liman arıyor,
Üşüyorum anne, daha ölmedim.

Üşüştü üstüme, dertler yekünü,

Neyim var, neyim yok, bakayım dedim?
Yastığın altından, patlak kart çıktı!
Bakkal defterini, yakayım dedim,
Cep delik, boş cüzdan, yırtık, pert çıktı!

Zengin emlak alır, gider tapuya,

Haberler yıkıcı, can acıtıyor,
Unuttuk gülmeyi, gama alıştık.
İnsanlar yakıcı, pek incitiyor,
Küllenen ormana, çama alıştık.

Sözlerinde duran, adam kalmadı,

Ufak tefek matrah ile uğraşma,
Kart vergisi yetmez, dert vergisi al!
Emekli dururken, gence karışma,
Çaptan düşenlerden, pert vergisi al!

Fakir hile bilmez, korkar yalandan,

Gönlüm âlâ özlüyor,
Kerem eyledin Zehra’m!
Solum hâlâ sızlıyor,
Verem eyledin Zehra’m!

Zıt kutuplar misali,

Gençlik yıllarımın gonca gülüydün,
Ben sana vurgun sen bana deliydin,
Sonsuza dek bizim köyde kalaydın;
Gurbet ele göçtün, gittin ne diye?
Ateşlere attın, yaktın Zekiye!

Hiç mi insaf yoktur sende,
Nerde kaldın, nerde kaldın?
Göz göz oldu, yara tende,
Derde kaldım, derde kaldım.

Çığ devrildi, bağlı yolum,