Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Her şehir kahrını içinde gizler,
Sevda ki yürekte alevden kordur.
Yollara takılıp kalırken gözler,
Bir ömür hasretle yaşamak zordur.

Ayrılık en çok da seveni vurur,

Yokluğunda hasret büyür dağ gibi,
Çalıştığım iller, dar gelir bana.
Düğüm düğüm uzar gider ağ gibi,
Buluştuğum yollar, zâr gelir bana.

Ortancalar bezgin, nergisler yorgun,

Kader ateşten bir yük yüklese de
Seven çeker gülüm, kor olur sanma!
Ömrünün sonuna dek beklese de
Sabredene ölüm, zor olur sanma!

Ney’in hakikisi kamıştan olur,

Nedir çektiğim yâr, senin elinden?
Garezin bana mı, zorun bana mı?
Ahlar kesilmiyor, senin dilinden,
Marazın bana mı, zarın bana mı?

Hercai hallerin, bir türlü bitmez,

Bir fanusta hareketsiz kalmak gibi bir şey,
dört duvar arasında yaşa(ma) mak.
Ben yağmur sonrası toprak kokusuna,
öğle sonrası çınar uykusuna,
kuş cıvıltısına, su şırıltısına alışkınım.

Biraz ihlas yahu, gözlerde nem az,
Riyakâr tavırla, kılarsan namaz,
Yediğin naneyi, örtüp kapamaz;
Seccadeyi yere, serme boşuna!

Beyt-ül maldan çalıp, çırpıp, soyarsan,

Yavaşça yanlara, iner kollarım,
Sarmaya kıyamam, tozpembe gülüm.
Dikenin batar da kanar ellerim,
Dermeye kıyamam, tozpembe gülüm.

Hülyamı, rüyamı, süsleyen nigar,

Savruldum, diri mi, ölü müyüm ben?
Bil ki elâm cansız, bakınıyorum.
Kavruldum, Sahra’nın, çölü müyüm ben?
Bil ki Leylâ’m susuz, bak yanıyorum!

Dönmedin, dönmezsin, bitmez inadın,

Sağlamdır kökümüz, Türk’üz Müslüman,
Esaret zinciri, vuramaz düşman,
Kem gözle bakanı, ederiz pişman;
Hürriyet uğruna, savaştık canla,
Türkiye soydaştır, Azerbaycan’la.

Yürek yakmaya mı geldin dünyaya?
Güzele yakışır, her renk kıyafet.
Gözler yıldız yıldız, benzer ten aya,
Şaşırıp kalmışsam, ne olur affet!
Turuncu giyince, olmuşsun afet.