Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Sen mavi menekşem!
Bir rüyadan mı, yoksa Kafdağı’ndan mı?
Düştün ıssız vahalarıma.
Erittin yalnızlığın buz dağlarını,
Başlattın ikinci baharı,
Dindirdin ah-u zârımı.

Tüm renkler yakışır, diyorum lâkin,
Mor giyip hazalım, cana kastetme!
Kalbime inecek, yavaş ol, sakin,
Mor giyip güzelim, suikast etme!

Seni gördüğümde, bir hoş olurum,

Sıcaklar iyiden iyiye çöktü,
Gel artık, açtı bak, mor lavantalar!
Şairin ardından, nice yaş döktü,
Bul artık, açtı bak, mor lavantalar!

Ebedi kalmaya, yeminin mi var?

Yaşlı dünyamız yine buhranlıyken; dumanlı, sisli
Ufukta, sessiz bir dolunay gibi belirdin.
Sineler kirden arınmayı beklerken; katranlı,isli
Bu sefer, bir hazan vakti tüllendin geldin.

On bir aylık yoldan geldin, cennet kokuları saçtın.

Şu Ege’nin en güzeli,
Can evimin tek özeli,
Şiir, şarkı, aşk gazeli;
Bornovalım, Bornovalım,
Beyaz lâlem, düz ovalım!

Vefa bilmez bağda, muzdarip güller,
Kimi koklar derer, kimi soldurur.
Cefa bitmez çağda, pek garip kullar!
Kimi üzüp kırar, kimi güldürür.

Kapılma işve-naz, yakan kaşına,

Kayınçom sendeki bu talih nedir?
Zonguldak’ın kömür karası mıdır?
Mutluluk dediğin ah neresidir?
Yer ile Kafdağı arası mıdır?

Taşı sıksan çıkarırsın suyunu,

Var iken yüce Hak, umutsuz olma!
Ey oğul, darlıkta, dövünme sakın!
Hayata gamze çak, hep mutsuz olma!
Bomboş kuruntuyla, avunma sakın!

Haram lokma katıp, bozma aşını,

İyiyim dememe, kanıp hâlimi,
Bilmezsen, ben nasıl iyi olurum?
Ne haber, ne selam, gelip zilimi,
Çalmazsan, ben nasıl iyi olurum?

Sendin hayatımın, gerçek anlamı,

Benim için kıskanç, deme boşuna!
Söyle gülüm, nasıl kıskanmayayım?
Çıldırtırken, çok mu gider hoşuna?
Söyle balım, nasıl kıskanmayayım?

Aşk-ı pervaneyken, ceylan gözlere,