Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Göçüp gittin ansız, yaban ellere,
Ceylan gibi sekip, gel komşu kızı!
Bilsen düştüm sensiz, çıyan dillere,
Girdaplardan çekip, al komşu kızı!

Hâlâ aynı kentte, yaşıyorum ben,

Şehrin ışıkları şavkır karanlık limana,
Yakamozlar arasında sandallar,
Beşik gibi sallanır nazla;
Bendeki efkar, bu gece haddinden fazla.

Herkes uyur, yeryüzünde birkaç berduş,

Zindanlar meskenim olmuşken başka,
Ellere göçemez oldum Züleyha!
Tutsağım, halim yok, uzağım aşka,
Yolları geçemez oldum Züleyha!

Aydınlık günlerden kalmadı bir iz,

Yıllar oldu gitti, gelmez demişsin,
Günlerimi tez say, bakmışsın geldim.
Kör talihim yine gülmez demişsin,
Közde demle bir çay, bakmışsın geldim.

Kendimden geçerken, büyük şehirde,
Çiçekler açarken, renk renk baharda,
Kokular saçarken, o misk seherde;
Ruhum canlanıyor, kuşlar ötünce.

Yığın çemberinde, gergin kalsam da,

Ömrümü harcadım boşu boşuna,
Gündemimden düştün, kusura bakma!
Sözlerim dikenli, gitmez hoşuna,
Sınırları aştın, kusura bakma!

Sevgimi taç edip öyle sunmuştum,

Ayda olmaz ise, yılda bir kere,
Sorsan, ölür müsün limon çiçeğim?
Ellerini merhem diye sol yere,
Sürsen, ölür müsün limon çiçeğim?

Saçlarıma erken düştü beyazlar,

Yağışlar çoğaldı, esiyor yeller,
Yükünden eğildi, esniyor dallar,
Yalnız ben değil ki, küsüyor yollar;
Ruhumun can suyu, ebet-ezelim,
Limonlar sarardı, yoksun güzelim!

Senden ayrı dünyam, soğuk zifiri,
Dinmiyor melâlim, aşk çıramı yak!
Cemre ol düş, bitsin süren zemheri,
Gitsin çorak halim, yeşil yeşil bak!

Hasretinden deli, divane oldum,

Sana durgun bir gökyüzü,
Engin bir deniz bırakıyorum.
Beni her düşündüğünde,
Tüm işleri bir kenara bırak,
Mavi mavi bak!