Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Kapkara bulutlar sarmıştı yurdu,
Düşman kastetmişti istikbalime.
İskenderun, Dörtyol, Erzin’i sardı,
Kıvılcım gerekti, istiklalime.

Fransız kisveli birkaç Ermeni,

Koşturdun peşinden, hep diyar diyar,
Yorma daha fazla, onca yol yeter!
Zamana yenildik, olduk ihtiyar,
Durma daha fazla, dönüp gel yeter!

Kırıkhan’dan başka, adres arama,

Düşünmeyen, sorgulamayan,
Kuru kalabalıklardan kaçıyorum.
Bıktırdı gamlar, zalimler, hamlar,
Canı yanan masumlara,
Acıyorum...

Kavuşmak mahşere, kalsa da gülüm,
Eski defterleri, açma ne olur!
Bu aşkın sonunda, olsa da ölüm,
Köşe bucak benden, kaçma ne olur!

Güzel düşün bizi, güzel hatırla,

Başınız hep dumanlı, görünmüyor sislerden,
Yoruldum şehirlerden, gürültüden, seslerden,
Kederleri yüklendim, beni sayın küslerden;
Kullara darılmışım, kaçıp geldim hür dağlar,
Bu can sılada ağyar, gurbet elde yâr ağlar.

Kendin bilmez biri, suizan etmiş,
Derneğim hakkında, iftira atmış,
Herkes cırcır gibi, çay içip yatmış;
Cırcır böceğine, kurban ol emi!

Karınca misali, çalışan biziz,

Rotan belli, başka yerde arama,
Gönlünden gönlüme, bir yol var yeter.
Hekimlerde çare, var mı yarama?
Bayramdan bayrama, bir hâl sor yeter!

Kalbin gururuna, gelince galip,

Ey ceylan bakışlım, sevda nakışlım!
Her dem aklımdasın, yanımda.
Ruhum anar, solum yanar,
Güneş batar, el ayak çekilir,
Keşmekeş diner, perdeler iner,
Kaybolur sesler, gölgeler siner;

Dikenine razı olduğum halde,
Viran oldu bağlar, bir gül vermedi,
Ben burada kaldım, yâr gurbet elde,
Engel oldu dağlar, bir yol vermedi.

Mecnun gibi düştüm sevda peşine,

Sevdamdan uzağım, al sazı aşık,
Ruhumu saracak, bir türkü söyle!
Bu gece duygular, karmakarışık,
Birikmiş efkârı, dağıtıp şöyle,
Yerlere serecek, bir türkü söyle!