Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Bir elimiz balda, diğeri yağda,
Sorma anam, her şey tıkırındadır.
İnsanın ne derdi olur bu çağda?
Herkes iş-gücünde, şüküründedir.

Ne hırsızlık kaldı, ne yalan-dolan,

Sensiz hayat donuk, renkli geçmiyor,
Güneş dahi sönük, ışık saçmıyor,
O şen ağzım yumuk, bıçak açmıyor;
Lâl oldum diyorum, insafın yok mu?
Bozuldu ayarım, tek lafın yok mu?

Kanallarla yürüttüler,
Yavaş yavaş erittiler,
Tarım için kuruttular,
Yağdı yağmur doldu yine;
Amik Gölü geldi yine.

Evvela İskender, bu şehri kurdu,
İtilaf güçleri, kuşattı yurdu,
Fransız’a karşı, direndi durdu;
Namerdi serersin, İskenderun’da.

Henüz hayattayken, Gazi Mustafa,

Kapattım kapımı, sürgüyü çektim,
Gönül kilidini, aç deme bana!
Gam ekili dünü, sorguya çektim,
Yine mavi boncuk, saç deme bana!

Ahu gözlerine, aşkla bakardım,

Kendi iyi çoban, bizi Karaman,
Koyunu sayanlar, iflah olmasın!
Hakikatte çıban, sözde kahraman,
Boyuna soyanlar, iflah olmasın!

Oynayıp garibin, düş, umuduyla,

Dünyanın cilası, cezbine kandık,
Ömür denizini tükenmez sandık,
Bir aşkın narında birlikte yandık;
Ne ben yıktım, bozdum, ne sen ahdi yar!
Şimdi ikimiz de olduk ihtiyar.

Seninle güzelim ömrün son demi,
İkinci baharda buluşacağız.
Limana demirler iken son gemi,
El ele sahilde dolaşacağız.

Çiçeklerden sana taç öreceğim,

İki yaramaz çocuk ruhumuz,
Şen-şakrak, deli-dolu.
Var mıdır bu rüyadan
Hiç uyanmamanın bir yolu?

Daima zakkum bahçelerinden

Hiç boşuna sıkma tatlı canını,
Sanma ki bu sevda omuza yüktür.
Yorma bedenini çıkar tadını,
Kirpiğin sineme saplanan oktur,
Senle ayrılmanın imkânı yoktur.