Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Fransızlar girdi, Adana'mıza,
Hunharca kıydılar, çok canımıza,
Yılmadık, güvendik, imanımıza;
Zulme karşı durduk, Çukurova'da.

Bir tek çadır kalsa, tütse tek ocak,

Sevgi membaındır ayakta tutan,
Yaşantımın özü, hevesim sensin.
Gülüşündür cana can suyu katan,
Sol yanımın ritmi, nefesim sensin.

Siyah bulutları kovup savuran,

Karda yolunu kaybeden zarafet!
Çıka bata yürüyüp düşüyorsun.
Yağan kar mı, yoksa sen misin afet?
Titrek bir ceylan gibi üşüyorsun.
Gel yüreğimin alevinde ısın,
Alazım seni de yakarsa affet!

Çalan ördü ağı başa,
Yolan oldu ağa, paşa,
Talan edip, dağa, taşa;
Çökenlerin, işi tıkır!
Ahirette, hali duman.

Kurudu sevdanın gazel bağları,
Büktü boynun güller, henüz dermeden.
Eridi ömrümün güzel çağları,
Aktı zalim yıllar, haber vermeden.

Yordu beni hayat, kalmadı derman,

Bir busen dağıtır tüm efkârımı,
Uzaklarda değil, sol yanımdasın.
Şen sesin dindirir ah-u zârımı,
Damarda dolaşan al kanımdasın.

Nehirlerim aşkla sana akıyor,

Yad ellerde durdun, hayli zamandır,
Her günüm ızdırap, her günüm zulüm.
Hasretlik sancısı, öyle yamandır,
Yeter şu sinemi, delme, al gülüm!
Firak ekeceksen, gelme, kal gülüm!

Ey hercai çiçek, deli dolusun!
Kâh barışırsın yâr, kâh darılırsın.
Çılgın akan nehrin suyu, selisin,
Kâh bulanırsın yâr, kâh durulursun.

Kin gütmeyen fevri gel-gitlerin var,

Gel otur bir habbe, edelim hoşbeş,
Diyorlar ki Abdo, yaşın otuz beş,
Gene evde kaldın, bulamadın eş;
Ağlayak mı, yoksa gülek mi edem?

Kızlar istiyor ki, maaşı olsun,

Gittin ya, kâbustan beter her anım,
Çöken yanım solu, yoklar dururum.
Dümenim bozuldu, biter dermanım;
Yüküm gamla dolu, tekler dururum.

Sadece zulamda resmini değil,