Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Gençlik yıllarımın dağ ceylanı, kır çiçeği,
Ele avuca sığmayan,
Köyün en güzel kızı,
Ah Asiye’m, ah!
Çeyrek asır sonra çıktın yine karşıma,
Başladı tekrar,

Germe Kendini

Germe kendini böyle, suratını asarak,
Ben senin hep o güleç yüzüne aşinayım.
İncitme yüreğimi, damarıma basarak;
Kalbim sana emanet, nereye taşınayım?

Gitmeyi kafana koymuşsun madem,
Tak ettin canıma, git güle güle!
Etten kemiktenim, ben de bir âdem,
Tükettin ömrümü, git güle güle!

Veda mektubunu, yırtıp çöpe at!

Yaşayan bir ölü var, ardında kalan,
Beni çıkmazlara, ittin Emine'm.
Kim unuttu derse, billahi yalan,
Izdırap içinde, sızladı sinem,
Her an andım solda, attın Emine’m.

Nilüferler çıktı, üstüne suyun,
Ateşi tütüyor, közdeki çayın,
Gelirim demiştin, beşinde ayın;
Dönmeden turnalar, şu bizim ele,
Daha ay batmadan, göle gel göle!

Gittin, Karadilli hâlâ yastadır,
Çamsarı’da derdim, deste destedir,
Doktor Hasan neyler, gönül hastadır;
Köyde anne, baba, döl uyusun da,
Gel de buluşalım, göl kıyısında!

Sebat ettim, sabır ile bekledim,
Günü aya, ayı yıla ekledim,
Bütün suçu, gurbet ele yükledim;
Açılmışsa ara, alın yazısı,
Dinmiyor güzelim, sol yan sızısı.

Nasıl bir şeysin böyle, her vakit özlediğim?
Sabahtan akşama dek dayanamam görmesem.
Aşkların en güzeli, yolunu gözlediğim;
Papatyalar darılır, demet yapıp vermesem.

Sevdan bir tipi gibi sardığı günden beri,

Uzaklardan nazlı bir ceylan gibi,
Bak hep derin derin, gözleri elam.
Ey sol yanda harım, sevdanın dibi,
Yak hep buram buram, sevimli belam!

Yaşama sebebim, ruhum ilacı,

Bu son görüşmemiz, son buluşmamız,
Bak gökte martılar çığlık atmakta.
Kötürüm hasrete, zor alışmamız,
Tok sirenler, acı acı ötmekte.
Gün ölüyor, akşam demini aldı,
Gözlerin aklıma takılı kaldı.